ஹோமியோபதி எனும் மக்கள் மருத்துவத்தின் முதன்மை நூல்கள்

ஹோமியோபதி மருத்துவத்தில் பரிச்சயம் உள்ளவர்களுக்கு ஈ. பி. நாஷ் வியாசர் மாதிரி என்று சொல்லலாம். அவரது Leaders in Homeopathic Therapeutics பாரதம் மாதிரி ( கென்ட்டின் லெக்சர்ஸ் சற்றே விரிவான பிரம்மசூத்ர பாஷ்யம் என்று சொல்வது உள்நகை). எளிய இந்துக்களின் சமயம் ராமாயணம், மகாபாரதம் என்று துவங்குவதுபோல் சாமானியர்களின்  ஹோமியோபதி அறிவு  ஆலன்ஸ் கீநோட்ஸ் மற்றும் நாஷ் லீடர்ஸ் என்ற இந்த இரு நூல்களில் துவங்குகிறது, பலருக்கு இதிலேயே எல்லாம் முடிந்தும் விடுகிறது. பாட்டிகள் கைவைத்தியத்திலும் பேரன்கள் பாட்டிகளிலும் நம்பிக்கை இழந்துவிட்ட இந்நாட்களில் மக்கள் மருத்துவத்துக்கு இவ்விரண்டு புத்தகங்களே போதும், தவறில்லை. என்றாலும் என் அனுபவத்தில்  நாஷின் ரீஜனல் லீடர்ஸையும் ஒரு அவசிய நூலாகப் பரிந்துரைப்பேன்.

PHYSICAL DIAGNOSIS - RUSTOM JAL VAKIL & ASPI F. GOLWALLA

கோனார் நோட்ஸ், டைகர் மேக்ஸ் கைடு என பாட நூல்களுக்கும் துணை நூல்களுக்கும் அறிமுகமும் விமர்சனமும் எழுத தொடங்கினால் தமிழகத்தில் ஆளாளுக்கு விமர்சகர் ஆகி விடலாம்தான். நேரமின்மையோ வாராவாரம் தொடர்ந்து எழுதியாக வேண்டிய கடமையுணர்வோ மட்டும் அல்ல, இப்புத்தகத்தை பற்றி எழுத வேறு சில காரணங்களும் எனக்குண்டு. 

அறிவியல் பாட நூல்கள் இருவகை - கறாரான அறிவியல் நடையில் கடினமான மொழியில் அதிக அளவில் எழுதப்படும் நூல்கள் முதல் வகை. இந்தியாவைப் பொருத்தவரை மேல்நாட்டு அறிஞர்கள் எழுதும் நான்கைந்து அசலான துறை நூல்களில் இருந்து அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக பத்திகளை பிய்த்துப் போட்டு நம்மூர் அறிஞர்கள் தேர்வில் தேர்ச்சி எனும் நோக்கத்திற்காக மட்டும் உருவாக்கும் கலவைகளே இவ்வகை நூல்களில் பெரும்பாலானவை. மருத்துவத்திலும் பொறியியலிலும் மலிந்திருக்கும் மூன்றாம்தர நூல்கள் பெரும்பாலும் இப்படி உருவானவையே. எழுத்து நடையில் உள்ள வேற்றுமைகள் நமக்குத் தெளிவாகவே இவையெல்லாம் பத்து நூல்களின் கொத்து பரோட்டா என்பதைக் காட்டிவிடும். 

மருத்துவத்திற்கு மருத்துவம் – டாக்டர்.பி.எம்.ஹெக்டே – தமிழில். டாக்டர்.ஜீவானந்தம்

இன்றைக்கு இந்திய மருத்துவம் பயின்றவர்களுக்கு உள்ள மிகப்பெரிய சிக்கல் என்பது அவர்களுக்கு இந்திய மருத்துவத்தின் மீதும் பூரண நம்பிக்கை இல்லை, நவீன மருத்துவத்தின் மீதும் பூரண நம்பிக்கை இல்லை என்பதே. நவீன மருத்துவத்தின் எல்லையும் இந்திய மருத்துவத்தின் எல்லையும் வேறானவை. நவீன மருத்துவம் கைகழுவிய நோயாளிகளே பெரும்பாலும் இந்திய மருத்துவ முறைகளை நாடி வருகிறார்கள். நம்பிக்கை நீர்த்து தீராத பிணியிலிருந்து மீண்டெழ முடியும் என தங்கள் இறுதி நம்பிக்கையாக இந்திய மருத்துவத்தை நாடி வரும் ஒவ்வொரு நோயாளியை பார்க்கும் போதும் என் மனம் கலக்கமடையும். உண்மை நிலையை சொல்வது அவர்களின் நம்பிக்கையை அழிப்பதாகும், போலி வாக்குறுதிகளையும் அள்ளி வீசிவிட முடியாது. பெரும் மனப்போராட்டம் தான். நான் உண்மை நிலையை விளக்குவதையே எனது வழிமுறையாக கொண்டிருந்தேன், அண்மைய காலம் வரை. 

டாக்டர் பி.எம் ஹெக்டே 

ஆடிஸம் – டாக்டர். சு.முத்து செல்லக்குமார்

ஆடிஸம் (Autism) குழந்தைகளிடையே தோன்றும் ஒருவகை மனவளர்ச்சிக் குறைபாடு. இது தீவிர மனநலக் குறைபாடு அல்ல. இந்தவகைக் குழந்தைகள் தம் வயதையொத்த பிற குழந்தைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் சற்றே “கற்றல்’ விஷயத்தில் பின் தங்கியிருப்பார்கள்.

சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் ஆனந்த விகடனில் ”ஆயிரம் ஜன்னல்கள்” தொடர் எழுதியபோது ‘கடவுளின் குழந்தைகள்: என்றொரு அத்தியாயம் எழுதினார். அவர் அந்த அத்தியாயத்தில் குறிப்பிட்டது தீவிர மனவளர்ச்சிக் குறைவு கொண்ட குழந்தைகள் குறித்து. ஒருவரை ஒருவரோடு ஒப்பிடுதல் என்பதே ஒரு கிரிமினல் குற்றம் என்பதான தொனியில் இருந்தது அந்த அத்தியாயம். யாரோ இன்னொருவருடன் ஒப்பிட்டு ஒரு குழந்தையை சிறப்புக் குழந்தை, கடவுளின் குழந்தை என்று ப்ராண்ட் செய்யும் நீங்கள், உங்களை விட அறிவில் சிறந்தவரோடு உங்களை ஒப்பிட்டு நீங்களும் மனநலக் குறைபாடு உள்ளவர், ஊனமுற்றவர் என்று ஒப்புக் கொள்வீர்களா என்பது ஜக்கியின் கேள்வி.

உணவே மருந்து – டாக்டர்.எல்.மகாதேவன்

ஆயுர்வேத மாணவனாக அன்றுதான் நான் என் முதல் கருத்தரங்கில் அமர்கிறேன், ஆக்ஸிஜென், கார்பன் ஹைட்ரஜன் என்று அதுவரை அறிந்தவர்கள் வெளியேறி வாயு, அக்னி, கபம்  என  புதிய குணச்சித்திரங்கள் அறிமுகமான தருணம். குழப்பங்களும் கேள்விகளும் நிறைந்த வேறோர் உலகத்தில் திசை தெரியாமல் விழித்துக் கொண்டிருந்தேன். பொறியியல் படித்திருக்க வேண்டும் , நாம் தவறான முடிவை எடுத்துவிட்டோமோ என்று குழம்பித் திரிந்த நாட்கள் அதைத் தொடர்ந்தன (இன்றும் அவ்வப்போது அந்த எண்ணம் குறுக்கிடுகின்றது என்பது வேறு விஷயம்). மீண்டும் மீண்டும், அடுத்தடுத்து, மேடையேறி புத்தகங்களில் உள்ளதை ஆசைதீர வாந்தியெடுத்த பேச்சாளர்களை பார்த்தபோது கிட்டத்தட்ட என் சந்தேகம் உறுதி செய்யப்பட்டது, இது நம் வாழ்விற்கு பயனளிக்கப் போவதில்லை, ஆயுர்வேத கல்லூரி செத்த கல்லூரிதான், நான் வாசிப்பது அறிவியல் பாடம் அல்ல இன்றைக்குப் பயன்படாத வரலாறுதான் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.