A.J.Cronin A.K.Ramanujan Amartya Sen Andrea Maria Schenkel Anton Chekhov Arthur Hailey Bill Bryson Deborah Eisenberg dhan gopal mukerji Elizabeth Kostova Gay Neck Geoff Dyer George Orwell Harper Lee Henning Mankell Ian McEwan Jared Diamond Jilly Cooper Jonathan Livingstone Seagull Joseph Heller Kenneth Anderson Kiran Desai mark tully Maugham Michael McCarthy O.Henry okakura kakuzo Orhan Pamuk P.G.Wodehouse PB.ஸ்ரீனிவாஸ் R.K.Narayan Richard Bach Ronald Wilks saggi Stephen King steven weinberg Swami Tejomayananda Upamanyu Chatterjee vikram seth William Sydney porter அ. முத்துலிங்கம் அ.கா.பெருமாள் அகிலன் அசோகமித்திரன் அழகியசிங்கர் அறிஞர் அண்ணா அறுசுவை அரசு நடராஜன் அனார் ஆ. சிதம்பரகுற்றாலம் ஆதவன் ஆர்.கே.நாராயண் ஆர்.ஷண்முகசுந்தரம் ஆஸ்கார் ஒயில்டு இடாலோ கால்வினோ இந்திரா பார்த்தசாரதி இந்துமதி இரா. நாறும்பூநாதன் இரா.நடராசன் இரா.முருகவேள் இரா.முருகன் இலக்கிய வீதி இனியவன் இலவச கொத்தனார் உமா சம்பத் எம் கோபாலகிருஷ்ணன் எம். வி. வெங்கட்ராம் எர்னெஸ்ட் ஹெமிங்வே என்.சொக்கன் என்.ராமதுரை எஸ். ராமகிருஷ்ணன் எஸ்.சந்திரமௌலி ஏ.கே.ராமானுஜன் ஏ.கோபண்ணா ஒல்கா பெரோவ்ஸ்கயா ஃபெயின்மன் க.நா.சு கண்மணி குணசேகரன கரிச்சான் குஞ்சு கலாப்ரியா காப்கா காலபைரவன் கி. ராஜநாராயணன் குமரி எஸ்.நீலகண்டன் குல்தீப் நய்யார் கே நெக் கோபிநாத் கோபுலு சந்திரசேகர சர்மா சமஸ் சல்மான் ரஷ்டி சா. கந்தசாமி சா.பாலுசாமி சாருநிவேதிதா சாலீம் அலி சி.சரவணகார்த்திகேயன் சி.சு.செல்லப்பா சிபி.கே.சாலமன் சு. வேணுகோபால் சுகுமாரன் சுந்தர ராமசாமி சுப்புடு சுவாமி விவேகானந்தர் சுனில் ஜோகி சுஜாதா செல்லம்மா பாரதி செள.ராஜன் சே. இரகுராமன் சோம.வள்ளியப்பன் டாக்டர். சு.முத்து செல்லக்குமார் டாக்டர். பி.எம்.ஹெக்டே டாக்டர்.எல்.மகாதேவன் தமிழ் மகன் தரம்பால் தி. ஜானகிராமன் தி.ஜானகிராமன் தியடோர் பாஸ்கர் து.கணேசன் ந.பிச்சமூர்த்தி நகுலன் நடிகர் சிவகுமார் நமீதா தேவிதயாள் நா.முத்துக்குமார் நாகம்மாள் நாகூர் ரூமி நாஞ்சில் நாடன் ப. சிங்காரம் பல்லவி அய்யர் பவன் வர்மா பவா செல்லதுரை பழ.அதியமான் பழ.கருப்பையா பஷீர் பா.ராகவன் பாம்பே ஜெயஸ்ரீ பாரதியார் பாலகுமாரன் பாலச்சந்திரன் சுள்ளிக்காடு பாலு மகேந்திரா பாவண்ணன் பி.எச்.டேனியல் பி.எம்.சுந்தரம் பி.ஏ.கிருஷ்ணன் பி.வி.ராமஸ்வாமி பிரமிள் பெஞ்சமின் ப்ளாக் பெருமாள் முருகன் பொ.கருணாகரமூர்த்தி மகாகவி பாரதியார் மதன் மருதன் மலர்மன்னன் மனுஷ்யபுத்திரன் மா.கிருஷ்ணன் மார்க்வெஸ் மாஸ்தி மில்லி போலக் முகில் முஹமது யூனுஸ் யதுகிரி அம்மாள் யுவன் சந்திரசேகர் ரகோத்தமன் ரமணி சந்திரன் ரா.கி.ரங்கராஜன் ராஜாஜி லலிதாராம் லா.ச.ரா லிவிங்ஸ்மைல் வித்யா லூசியன் ஸ்ட்ரைக் லெமூர் வ.ரா வண்ணதாசன் வா.மு கோமு வாலி விட்டல் ராவ் விளதீமிர் பகமோலவ் வின்சென்ட் ஷீன் வீயெஸ்வி வுடி ஆலன் வெரியர் எல்வின் வேதவல்லி வைக்கம் முகமது பஷீர் வைணவச் சுடராழி ஆ. எதிராஜன் வைரமுத்து ஜனனி ரமேஷ் ஜான் பான்வில் ஜி.நாகராஜன் ஜிம் கார்பெட் ஜெயகாந்தன் ஜெயமோகன் ஜே. ஹெச். வில்லியம்ஸ் ஜோதிநரசிம்மன் ஷோபா சக்தி ஹென்னிங் மான்கெல்

20 Jan 2020

கண்டடைதலின் பேருவகை- அரூ அறிவியல் புனைவுகள்



ஒருவன் ஒருத்தியை விரும்பினான். அவளை இழந்தான். பிறகு அவளை உருவாக்கினான்- உலகின் மிகச்சிறிய அறிவியல் புனைவு.

 என் மூன்றரை வயது மகனுக்கு அண்மையில் நியுசிலாந்து எரிமலை நிகழ்வை செய்தியில் காட்டி எரிமலையையும் நெருப்பு பிழம்பையும் விளக்கிக் கொண்டிருந்தேன். கேட்டுக்கொண்டான். இப்போது விடுமுறைக்கு எங்கு செல்லவேண்டும் எனக் கேட்கையில் “வல்கனோவிற்கு” என்றான். அங்கே நெருப்பு சுடுமே என்ன செய்வாய் என்றேன். சில நொடிகள் யோசித்தான். பிறகு ‘ஏ.சி ஷூ போட்டு இறங்குவேன்.. அப்ப கால் சுடாது’ என்றான். அறிவியல்புனைவு பற்றிய கட்டுரையை எழுதத் தொடங்கும்போது அவனுடனான இந்த உரையாடல்தான் எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. இது ஒரு அறிவியல் புனைவா என்றால் இல்லைதான் ஆனால் அவனளவில் அறியமுடியாததை தன்னறிவைக் கொண்டு அறிய முற்படும் குழந்தைத்தனமான கற்பனை. அறிவியல் புனைவின் அடிநாதமான உணர்வு இதுதான் எனத் தோன்றியது.  

அறிவியல் புனைவு எனும் சொற் சேர்க்கையே சற்று விநோதமானதுதான். ஏனெனில் அறிவியலை நாம் எப்போதும் தர்க்கப்பூர்வமானது, புறவயமானது, நிரூபணத்திற்கு உட்பட்டது, கறாரானது என்றே வரையறை செய்துவருகிறோம். நேரெதிராக புனைவை உணர்வுப்பூர்வமானது, அகவயமானது, நெகிழ்வானது, கற்பனைக்கு முக்கிய இடம் அளிப்பது, உள்ளுணர்வு சார்ந்தது என்றே வரையறை செய்வது வழக்கம். அறிவியலில் புனைவிற்கு இடமில்லை, புனைவில் அறிவியலுக்கான இடம் இரண்டாம்பட்சம் என்பதே பொதுக்கருத்து. ஆனால் மகத்தான கண்டுபிடிப்புகள் அனைத்துமே உள்ளுணர்வின் எழுச்சியில் நிகழ்ந்தவை. புனைவுத் தருணத்தில் நிகழ்பவை. நமக்கு நன்கு தெரிந்த, ஆர்சிமிடிஸ் குளியல் தொட்டியிலிருந்து யுரேகா என கூவியபடி எழுவதாகட்டும், தலைமீது ஆப்பிள் விழுந்து புவியீர்ப்பு விசையை நியூட்டன் கண்டடைவதாகட்டும், விஞ்ஞானி கேக்யுள் கனவில் வால் பற்றும் பாம்பைக் கண்டு பென்சீனின் வடிவத்தை கண்டடவைதாகட்டும், டாவின்சியின் குறிப்பேடுகளில் உள்ள படங்கள் ஆகட்டும், இவையாவும் மகத்தான புனைவுத் தருணங்கள்தான். புனைவும் கூட சில தர்க்க ஒழுங்குகள் சட்டகங்கள் சார்ந்தே இயங்க முடியும். மாய யதார்த்தம், மிகு புனைவு என்றாலும் அவற்றுக்கென சில தர்க்க சட்டகங்கள் உள்ளன. புறவயத்தன்மை மற்றும் அகவயத்தன்மை ஆகிய இரண்டும் முயங்கும் வெளியே அறிவியல் புனைவின் களம் என கொள்ளலாம்.

அறிவியல் புனைவின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும் அறிவியலுடன் இணை வைக்கத்தக்கது. ஐரோப்பிய மத்திய காலகட்ட வரலாறு முடிவுக்கு வந்து மறுமலர்ச்சி காலகட்டத்தில் அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் நிகழத் தொடங்கின. நம் புலனறிவை பெருக்கும் கண்டுபிடிப்புகள் நிகழ நிகழ மானுட அறிவு பெரும் பாய்ச்சலை நிகழ்த்தியது. நுண்நோக்கியும் தூரநோக்கியும் விழியின் எல்லையை கடக்கச் செய்தது. நுண்ணுயிர்களும் தொலைதூர கோள்களும் நம் அறிதல் வட்டத்திற்கு வந்து சேர்ந்து நம்மை திகைக்கச் செய்தன. இவை மானுட வரலாற்றையே மாற்றின. பின்னர் புத்தொளி காலகட்டத்தில் அறிவியல் மனிதர்களின் பல சிக்கல்களுக்கு நம்பிக்கையான விடைகளை அளிக்கத் தொடங்கியது. பெரும் மக்கள் தொகையை அழித்தொழித்த அம்மை நோய்க்கு தடுப்பூசி கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது. கிருமிகொல்லி மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்பு. அறிவியலால் எல்லாவற்றையும் வெற்றிகொள்ள முடியும் எனும் நன்னம்பிக்கை எங்கும் நிலவியது. அறிவியல் வளர்ச்சி மதத்தின் இருப்பை வெகுவாக கேள்விக்குள்ளாக்கியது. மதம் எனும் கட்டுமானம் கதைகளாலும் நெறிகளாலும் கட்டப்பட்டது. பைபிள் கதைகளோ, ஜாதகக் கதைகளோ, புராண கதைகளோ பல அடுக்குகள் கொண்டவை. பெரும்பாலும் அவை சாகசத்தன்மை கொண்ட அற்புத கதைகள். சிங்கமும், புலியும், கரடியும், நரியும் மானுட வடிவங்களை ஏற்று, அவர்களின் குரலிலேயே அவர்களின் வாழ்வைப்பற்றிய நீதியை கதைகளாக எடுத்துரைத்தன. இன்னல்களில் வாடுவோருக்கு தேவதைகள் உதவின. விசுவாசம் உள்ளவர்கள் எப்படியும் இறுதியில் மீட்கப்பட்டார்கள். மனிதனின் தலையாய சிக்கல்கள் அனைத்திற்கும் அறிவியளிடம் தீர்வு இருக்கும் என நம்பினார்கள். அறிவியல் மதத்தின் இடத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கி, கடவுளின் பரப்பை மானுட உள்ளங்களில் இருந்து வெகுவாக சுருக்கியது. அறிவியல் மதத்திற்கு மாற்றாக மானுட உள்ளத்தில் நிலைகொள்ளத் தொடங்கியது.. அறிவியல் நம்பிக்கை மீட்புக்கான சாதனமாக கருதப்பட்டது. மனிதகுலத்தின் அத்தனை நூற்றாண்டு கேள்வியான மரணமின்மையை அல்லது மரணத்திற்கு பின்பான வாழ்வை மதம் உறுதி செய்தது போலவே அறிவியலும் பூடகமாக ஆசை காட்டியது. யோசித்துப்பார்த்தால் மனிதகுலத்தின் அத்தனை அறிவியல் முன்னெடுப்புகளும் மரணமின்மையை அடைவதற்கான முயற்சிகள்தான் எனத் தோன்றுகிறது. அறிவியல் மதத்தின் இடத்தை எடுத்துகொண்டபோது கடவுளர்களும் தேவதைகளும் கதைகளில் இருந்து மறையத் தொடங்கினர். அந்த பீடத்தில் அறிவியலும், தொழில்நுட்பமும் அமர்ந்து ஆசி வழங்கின. அறிவியல் புனைவுகள் அப்படித்தான் உருவாயின. அறிவியல், கடவுளின் சர்வ வல்லமையை பிரகடனம் செய்வதை நோக்கமாக கொண்டன. அறிவியலை எளிதாக புரியவைப்பதையே தொடக்கக்கால அறிவியல் கதைகள் இலக்காகக் கொண்டிருந்தன. அறிவியல் கதைகள் பலவகையிலும் முந்தையகால தேவதை கதைகளின் நீட்சியே.

அறிவியல் வளர்ச்சி அறிவியல் மதத்தையும் அதற்குகந்த அறிவியல் கதைகளையும் உருவாக்கியது போலவே அறிவியல் மறுப்பையும் உருவாக்கியது. இயற்கை –மனித அறிவு எனும் எதிரீடை உருவாக்கியது. மனிதன் இயற்கையின் ஒரு பகுதி என்பது மறைந்து மனிதனுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான போராட்டமாக மானுட வரலாறு உருவகப்படுத்தப்பட்டது. இந்த இயற்கை- மனிதன் போட்டியில் இயற்கையே இறுதியில் வெல்லும். பகுத்தறிவு என்பது சாத்தானின் கனி என்று நம்பப்பட்டது. இந்நம்பிக்கை எதிர் அறிவியல் புனைவை உருவாக்கியது. உலகின் முதல் அறிவயல் புனைவு என பரவலாக அறியப்படும் மேரி ஷெல்லியின் ஃபிராங்கைன்ஸ்டீன் ஒரு எதிர் அறிவியல் புனைவு என்பது சுவாரசியமான முரண். ஒரு செயற்கை மனிதனை உருவாக்கி அவனுக்கு உயிரளித்து அவன் பேரழிவை உருவாக்குவதையே ஃப்ராங்கின்ஸ்டீன் சொல்கிறது. அன்று தொடங்கி இன்று வந்திருக்கும் எந்திரன் வரை பல அறிவியல் புனைவு திரைப்படங்களின், கதைகளின் பொதுச்ச்சரடு இதுதான். மனிதன் உருவாக்கும் தொழில்நுட்பம் அவனுக்கு எதிராகவே திரும்புவது இறுதியில் இயற்கை வென்று சமநிலையை நிலைநிறுத்துவது. நெறி பிறழும் அசுரனை வதம் செய்ய அவதாரம் செய்யும் பரம்பொருள் மீண்டும் அறத்தை நிலைநாட்டுவது எனும் புராணக் கதையின் அதே வடிவம்தான். அறிவியல் புனைவுக்கும் எதிர் அறிவியல் புனைவுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்பது அறிவியல் புனைவு அறிவியலின் மீது நன்னம்பிக்கை கொண்டது, அறிவியலால் தீர்க்க முடியாத சிக்கல் ஏதுமில்லை என கருதுவது, எதிர் அறிவியல் புனைவு இதற்கு நேர்மாறான திசையை தேர்கிறது. பதினேழாம் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு மிகுபுனைவு இலக்கியங்களில் விந்தையான இடங்களுக்கு பயணிப்பது ஒரு பொதுவான கருப்பொருள். ஜூல்ஸ் வேர்ன்ஸ் பூமியின் மையத்திற்கு பயணிப்பதை எழுதி இருப்பார். காலனியாதிக்க காலகட்டத்தில் ஐரோப்பா முழுவதும் பயணப் பித்து பீடித்தது. அறியா நிலங்களை, மனிதர்களை, புதிய கதைகளை தேடி அவர்கள் பயணித்தபடி இருந்தார்கள்.

அறிவியல் புனைவுகளுக்கு என சில இயல்புகளை அளிக்க முடியும். பொதுவாக புனைவிற்கு என விதிமுறை வகுக்கப்படுவதுண்டு. புனைவு ஒரு கருதுகோள் அல்லது கோட்பாடு அல்லது யோசனை சார்ந்து எழுதப்படக்கூடாது. ஆனால் அறிவியல் புனைவு எப்போதுமே ஒரு அற்புதமான யோசனையை முதலில் உருவாக்கிக்கொண்டு அதற்கேற்ப கதைகளை உருவாக்கிக்கொள்கிறது. முதன்மையாக அது ‘இப்படி நடந்தால் என்ன ஆகும்?’ எனும் கேள்வியை எழுப்புகிறது. எல்லாகாலத்து, எல்லா வகையான அறிவியல் புனைவுகளுக்குமான பொதுத்தன்மை என ஒன்றைக் குறிப்பிடலாம் என்றால் அது நம்மை வியப்புக்குள்ளாக்குவதை நோக்கமாக கொண்டிருக்கிறது. எனினும் ஒரு மேம்பட்ட அறிவியல் புனைவுக்கு பிளந்த வாயைக் கடந்து உள்ளத்தில் ஊடுருவும் ஆற்றல் இருக்க வேண்டும். வெறும் வியப்புடன் நிற்காமல் மானுட வாழ்வின் ஆதார கேள்விகளை நோக்கி அறிவியல் புனைவு பயணிக்கும்போது மகத்தான ஆக்கங்களை உருவாக்க முடியும். அறிவியல் புனைவு அறிவியல் ஆய்வுக்கட்டுரை அல்ல. நம்பகமான உலகத்தை உருவாக்கப் போதுமான அறிவியல் தகவல்களை எளிய மொழியில் கடத்தினால் போதும். அறிவியல் புனைவு வெற்றிபெற அதன் கதை மாந்தர்களோடு உணர்வுரீதியாக வாசகருக்கு பிணைப்பு ஏற்படவேண்டும். விமர்சகர்கள் அறிவியல் புனைவுக்கு இரண்டு இயல்புகளை வகுக்கிறார்கள். Cognitive estrangement- பரிச்சயமற்ற வினோத அந்நியத்தன்மையை அளிப்பது மற்றும் nouvvum என்று சொல்லக்கூடிய பிறிதொன்றில்லாத புதுமை. 

அறிவியல் புனைவில் கட்டற்ற புனைவுச் சுதந்திரம் உண்டுதான் ஆனால் வெறும் மிகு புனைவிலிருந்து அறிவியல் புனைவை பிரித்துகாட்டுவது ‘என்ன நிகழ்ந்தது என்பதையும் சொல்லி அது எப்படி நிகழ்ந்தது என்பதையும் அறிவியல்பூர்வமாக கோடிட்டு காண்பிக்க வேண்டும். அறிவியல் சாத்தியத்தை எடுத்துக்கொண்டு கற்பனையை பறக்க விடலாம். மனிதனின் மரபணு தொடர்ந்து பரிணாமம் அடைந்தபடி இருக்கிறது. நாம் பிழைகள் என வகுக்கும் மியுடேஷன் வழியாக அவை நிகழ்கிறது. இந்த ஒற்றைவரி அறிவியல் செய்தியைக்கொண்டு பல்வேறு சாத்தியங்களை எக்ஸ்.மென் படக்கதைகள் உருவாக்கிக் காட்டுவதை ஒரு உதாரணமாக கொள்ளலாம்.
அறிவியல் புனைவு மைய இலக்கியத்துடன் தொடர்பற்ற தனித்த வகைமாதிரியாக தனித்த வாசக பரப்பை கொண்டதாகவே திகழ்ந்து வந்தது. தொடக்ககாலத்தில் அறிவியல் புனைவுக்கென தனித்த இதழ்கள் வெளிவந்தன. ஹெச்.ஜி. வெல்ஸ்’ கால இயந்திரத்தை’ 1895 ஆம் ஆண்டு எழுதுகிறார். இன்று அறிவியல் நூல்களில் அதுவொரு செவ்வியல் முன்மாதிரியாக கருதப்படுகிறது. அதாவது ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் கோட்பாடு உலகிற்கு தெரிவதற்கு முன்பே. ஒரு முன்மாதிரி கால இயந்திரத்தை உருவாக்கிக் காட்டுகிறார். அறிவியல் புனைவு வரலாற்றில் இது ஒரு பெரும் திறப்பு. அதுவரையில் புனைவில் காலத்தை கடக்க வேண்டும் என்றால் கனவின் வழி அதை நிகழ்த்தி காட்டுவதையே வாடிக்கையாக கொண்டிருந்தார்கள். கனவு அகவயமானது. இதற்கு மாற்றாக புறவயமாக வரலாறை நோக்கும், வேறு காலத்தில் பயணிக்கும் இயந்திரத்தை வெல்ஸ் உருவாக்கிக் காட்டியுள்ளார். சார்பியல் கோட்பாடும் குவாண்டம் இயற்பியலும் அறிவியல் புனைவின் பொற்காலத்தை தோற்றுவித்தன. இரண்டாம் உலகப்போர், குறிப்பாக அணுகுண்டு நிகழ்த்திய சேதம் அறிவியல் மீதிருந்த கண்மூடித்தனமான பற்றை கேள்விக்குள்ளாக்கியது. ஹிட்லர், முசோலினி, ஸ்டாலினின் எழுச்சிகள் முற்றாதிகாரம் குறித்த அச்சங்களை படைப்பாளிகளில் விதைத்தது. ஆல்டஸ் ஹக்ஸ்லி, ஜியார்ஜ் ஆர்வேல் போன்ற தீவிர இலக்கியவாதிகள் கட்டமைப்பு உடைதல் (dystopian) படைப்புகளை உருவாக்கத் தொடங்கினார்கள். மிகைல் புல்ககோவ் எழுதிய ‘heart of  a dog’ ஒரு சுவாரசியமான கற்பனை. மனிதனின் பிட்யுடரி சுரபியை நாய்க்கு பொருத்தும்போது ஏற்படும் அக மாற்றங்களை பேசுகிறது. எந்த தூய அறிவியல் புனைவைக் காட்டிலும் ஆர்வெல்லின் 1984 அபாரமான முன்னறிவிப்புகளை செய்திருக்கிறது என இன்று வாசிக்கும் ஒருவர் சிறிய துணுக்குறலுடன் அறிய முடியும். இரண்டாம் உலகப்போருக்கு பின்பான அறிவியல் புனைவுகள் நவீனத்துவ காலகட்டத்தை அடைகிறது என சொல்லலாம். அறிவியலின் அழிக்கும் ஆற்றல் பல்வேறு வகைமாதிரி கதைகளை உருவாக்கியது. பிலிப் கே. டிக், ரே பிராட்பரி போன்றவர்கள் இலக்கியவாதிகளின் வரிசையிலேயே இன்று நினைவுகூரப்படுகிறார்கள். அதிமானுட சாகச கதைகள் பின்னுக்கு சென்று சாமானியர்கள் எதிர்கொள்ளும் வாழ்வியல் சிக்கல்கள் அறிவியல் புனைவுகளில் பேசு பொருளாகின.

அறிவியல் புனைவுகளில் சில பொதுவான பேசு பொருட்களை காண முடியும். விந்தையான, அறிய முடியாதவற்றை நோக்கியே அறிவியல் புனைவு செயல்படும். காலம் அறிவியல் புனைவின் சாசுவதமான பேசுபொருட்களில் ஒன்று. காலத்தை வலைபப்து, அதை வெல்வது, அதில்  பயணிப்பது என அறிவியல் புனைவு காலத்துடன் ஊடாடியபடி இருக்கிறது. பூமிக்கு மேலே, பூமிக்கு வெளியே என்பது ஒரு முக்கிய கற்பனை. சொர்க்க நரகங்களை மதம் கற்பனை செய்தது என்றால் அறிவியல் புனைவு வேற்று கிரகங்களை நாகரீகத்தில் மனிதர்களை விடவும் கீழான வேற்றுகிரக வாசிகளை உருவாக்கி அவர்களை நாகரீகமற்ற முரடர்களாக சித்தரித்து காலனியாதிக்க கதையாடலின் நீட்சியை தொடக்க காலங்களில் உருவாக்கினார்கள். விநோதமானவை எல்லாம் ஆபத்தானவை ஆகவே அழித்தொழிக்கப்பட வேண்டியவை எனும் சிந்தனையோட்டம் புவியில் பேரழிவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சூழல் சமநிலையை வெகுவாக குலைத்தது. பிற்கால வேற்றுகிரக வாசிகளின் கதைகள் மனிதர்களை பலவீனர்களாக பாவிகளாக சித்தரித்தது. வாளெடுத்து நீதிகோர வரும் கிறிஸ்துவின் பிம்பம் கதைகளில் ஊடுருவியது. மீட்பரிடம் மன்னிப்பை கோரி உலகை நாயகர்கள் மீட்டார்கள். எம்.ஐ.பி, ஈ.டி போன்ற திரைப்படங்களில் வேற்றுகிரகவாசிகளின் சித்தரிப்பு சிக்கலான தளங்களை நோக்கி பயணித்தது. அறிவியல் புனைவின் இந்த கிரகங்களுக்கு இடையேயான மோதல் என்பது காலனிய காலங்களில் நிகழ்ந்த நாகரீகங்களுக்கு இடையேயான, பண்பாடுகளுக்கு இடையேயான மோதல்களின் நீட்சியாய் உருக்கொள்கிறது.

அறிவியல் புனைவு காலத்தில் மிகவும் செல்வாக்கு செலுத்தக்கூடிய அடுத்த பேசு பொருள் இயந்திரங்கள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு. டெட் சியாங்கின் ‘lifecycle of software objets’ அவ்வகையில் அபாரமான பாய்ச்சல். கணினி விளையாட்டிற்குள் உருவாகிவரும் பாத்திரங்களை கொண்டு உயிர் என்றால் என்ன எனும் கேள்வியை நோக்கி சென்றிருப்பார். மேற்கத்திய அறிவியல் புனைவு ஆசிரியர்கள் ஒருவகை என்றால் கீழைத்திய புனைவாசிரியர்கள் இந்திய மனதிற்கு நெருக்கமானவர்கள். டெட் சியாங், கென் லியு, சிக்சின் லியு, சார்லஸ் யு போன்றவர்கள் அவ்வகையில் நாம் வாசிக்க வேண்டியவர்கள். அறிவியலையும் கீழைத்திய ஆன்மீகத்தையும் ஒருங்கிணைக்கும் புள்ளிகளை கதைகளாக்கியவர்கள். செயற்கை நுண்ணறிவு சார்ந்த கதைகளில் மானுட மேலாதிக்கம் மற்றும் விடுதலை பேசுபொருள் ஆகிறது. Cli-fi என்று சொல்லக்கூடிய சூழலியல் மாற்றங்கள், குறிப்பாக பருவநிலை மாற்றங்கள் கொண்டுவரும் சிக்கல்களை பேசும் புனைவுகள் இன்று வளர்ந்து வருகின்றன. வெறும் அச்சுறுத்தலை கடந்து வேறு தளங்களுக்கு இக்கதைகள் பயணிக்க வேண்டும். ராபின்சனின் நியுயார்க் 2140 நீரில் பாதி மூழ்கிய வாழ்வில் மனிதர்கள் வாழ பழகுவதை கற்பனை செய்வதாக விமர்சக கட்டுரை குறிப்பிடுகிறது. அழிவிற்கு பின்னர் எஞ்சியிருப்பவர்களின் வாழ்க்கை பற்றிய கற்பனை ‘பேரழிவுக்கு பின்’ வகை அறிவியல் புனைவுகளை உருவாக்குகிறது. இதன் தொல்படிமம் நோவாவின் கப்பல்தான். மிகச் சிறிய குழுவிலிருந்து உலகை உருவாக்க முனைகிறார்கள். அங்கு நிலவும் அதிகார போட்டிகள், வளங்களை பங்கிடுதலில் உள்ள அநீதியான முறைமைகள் என இவைப் பேசப்படுகின்றன. இது அணு ஆயுத  அழிவு போன்ற மனிதன் உண்டாக்கிய அழிவிற்கு பின்னரும் இருக்கலாம் அல்லது இயற்கையின் ஆற்றல் பெருகி அழித்ததாகவும் இருக்கலாம். மரபணு மாற்றம், உயிரிதொழில்நுட்பம், கிருமிகள் மற்றொரு பேசுபொருள். பரிணாமவியல் சார்ந்த அடிப்படைகளைக்கொண்டு படைப்புகளை உருவாக்க முடியும். வருங்கால மனிதன் பற்றிய கற்பனைகளை தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார்கள். அவனுடைய மூளை செயல்திறன், கூட்டு நனவிலி, டெலிபதி, பிரக்ஞையின் வெளி சார்ந்து கதைகள் எழுதப்படுகின்றன. சமூகவியல் நோக்கில் பால் அடையாளங்கள் அறிவியல் புனைவு அளவிற்கு வேறு எதிலும் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படவில்லை. பல்வேறு சாத்தியங்கள் முயன்று பார்க்கப்பட்டுள்ளன.  

தமிழில் என்னவிதமான அறிவியல் புனைவுகள் உருவாகியுள்ளன? கால சுப்பிரமணியம் மொழியாக்கம் செய்து தொகுத்திருக்கும் ‘காலமே வெளி’ ரே பிராட்பரி, ஆல்பர்ட் பெஸ்ட் போன்ற எழுத்தாளர்களை தமிழுக்கு அறிமுகம் செய்யும் மிகமுக்கிய தொகுப்பு. ந. பிச்சமூர்த்தி கூட ஒரு இயந்திர மனிதன் பற்றிய கதையை எழுதி இருக்கிறார். சுஜாதா ஒரு தொடக்கத்தை அளித்தார். அறிவியல் புனைவு அளிக்கும் வியப்பு அம்சத்தை அவருடைய என் இனிய இயந்திரா, மீண்டும் ஜீனோ போன்றவை நிச்சயமாக அளித்தன. ஆர்னிகா நாசர் போன்றோர் அறிவியல் புனைவுகளை எழுதி வருகிறார்கள்.  ஜெயமோகனின் விசும்பு தொகுதி தமிழில் குறிப்பிடத்தக்க அறிவியல் புனைவு தொகைநூல்.. ‘விசும்பை’ சூழலியல் அறி புனைவாக வகைப்படுத்தலாம். ‘உற்றுநோக்கும் பறவை’ உளவியல் மற்றும் பிரக்ஞை தளத்தில் எழுதப்பட்ட மிகச்சிறந்த கதைகளில் ஒன்று. டெட் சியாங் கீழை ஆன்மீக மரபை அறிவியலுடன் இணைத்து உருவாக்க முயன்ற வெளியின் முதல் வடிவம் ஜெயமோகனின் விசும்பு தொகுதியின் வழியாகவே தமிழில் சாத்தியமாகியது. ‘நாக்கு’ ‘ஐந்தாம் மருந்து’ போன்ற கதைகள் பரிணாமவியலை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

சுதாகர் கஸ்தூரி அறிவியல் புனைவு நாவல்களை எழுதியுள்ளார்.சந்தோஷ் நாராயண் அஞ்ஞான சிறுகதைகள் எனும் தொகுப்பை கொண்டு வந்துள்ளார். இவைத் தவிர்த்து சுனில் கிருஷ்ணனின் ‘திமிங்கிலம்’ ஜீவ கரிகாலனின் ‘கிளவுட் வார்’ பற்றிய கதை, சித்திரனின் ‘விசும்பின் மொழி’ சித்துராஜ் பொன்ராஜின் ‘மீன்முள் கட்டுமானம்’ அனோஜனின் ‘சிவப்பு மழை’ போன்ற கதைகளை குறிப்பிடத்தக்க முயற்சிகள் என அடையாளப்படுத்தலாம். இந்த பின்புலத்தில் தான் அரூவின் அறிவியல் புனைவு போட்டியையும் அதில் தேர்வான கதைகளின் முக்கியத்துவத்தையும் கவனிக்க வேண்டும்.       

2   
பரிசுக்குரிய கதைகள் மூன்றுமே மிகச்சிறப்பான கதைகள். ஆழமும் செறிவும் பலதள வாசிப்பும் அளிப்பவை. அவைத் தவிர்த்து ‘நிறமாலைமானி’  ‘அவன்’ ‘மூக்குத்துறவு’ ‘மின்னெச்சம்’ஆகிய கதைகளும் மிக நல்ல கதைகள் தான். எல்லா கதைகளும் முழுமையானவையா என்றால், இல்லை என்றே சொல்வேன். முன்னரே கூறியதுபோல் ஆச்சரியத்திற்கு அப்பால் அறிவியல் புனைவு ஆழமான கேள்விகளையும் எழுப்ப வேண்டும் என்பது ஒரு எதிர்பார்ப்பு. மற்றொன்று ஒரு கதை தனக்கான விளக்கத்தை அதனுள்ளேயே கொண்டிருக்க வேண்டும். கதையை விளங்கிக்கொள்ள வெளித்தரவுகளை நாடக்கூடாது. மூன்றாவதாக, வாசகரின் மீதான அவநம்பிக்கையால் கோட்பாடை தேவைக்கு அதிகமாக விளக்க வேண்டியதில்லை. கோட்பாடு எந்த அளவிற்கு தேவையோ அந்த அளவிற்கு பேசப்பட்டால் போதும். அதன் விளைவுகளையும், அது சார்ந்த கேள்விகளையும் தான் அறிவியல் புனைவு எழுப்புகிறது.

‘ பல்கலனும் யாம் அணிவோம்’, ‘யாமத்தும் யாமே உளேன்’ ‘ம்’ ‘மின்னெச்சம்’ ஆகிய கதைகளில் ஒரு பொதுச்சரடை கண்டுகொள்ள முடிகிறது. இவையாவும் மானுட இருப்பை உடலை கடந்த ஒன்றாக ஆக்க முடியும் எனும் கருத்தை முன்வைக்கின்றன. உடலை கடப்பதும், மரணமற்ற பெருவாழ்வும் மனிதர்களுக்கு எப்போதுமிருக்கும் ஆர்வம்தான். எனினும் இக்காலக்கட்டத்தில் இந்த கேள்வியின் பெருக்கம் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தவேண்டிய ஒன்று. நவீன வாழ்வின் அர்த்தமின்மையின் உபவிளைவுதான் இந்த உடலை துறக்கும் விழைவா என்றொரு கேள்வி எழுகிறது. மற்றுமொரு பொதுச்ச்சரடு இந்த கதைகள் யாவும் மானுட பிரக்ஞை, நனவிலி குறித்த தேடலை கொண்டுள்ளன. நரம்பியல், மூளை சார்ந்த சிந்தனைகளை முன்வைக்கின்றன. ஒருவகையில் யுங், ஆலிவர் சாக்ஸ் மற்றும் வி.எஸ்.ராமச்சந்திரனின் தாக்கத்தை தமிழ் அறிவியல் புனைவுலகில் திண்ணமாக உணர முடிகிறது என்றே தோன்றுகிறது.  

இப்போட்டியில் முதல் பரிசு பெற்ற ரா. கிரிதரனின் ‘பல்கலனும் யாம் அணிவோம்’ தமிழில்  எழுதப்பட்டுள்ள மிகச்சிறந்த அறிவியல் புனைவுகளில் ஒன்று என தயங்காமல் சொல்வேன். அசலான இந்திய சிந்தனைகளை அறிவியலுடன் இணைத்து இக்கதையை உருவாக்கியிருக்கிறார். மனிதனின் ஒரு பகுதி இயந்திரமாக மாறுவது அறிவியல் புனைவில் தொடர்ந்து பேசப்படும் ஒன்றுதான். இத்தகைய உயிரிகளை ‘சைபார்க்’ என்றழைப்பார்கள். சைபார்க் ஒரு அதிமானுடன். மனிதனின் புலன் மற்றும் செயல் எல்லையை அவனுடன் இயைந்து பொருந்தும் இயந்திரத்தின் துணைக்கொண்டு கடப்பவன். சைபார்க் பற்றிய கதைக்கு திருப்பாவையிலிருந்து ‘பலகலனும் யாம் அணிவோம்’ என தலைப்பிட்டிருக்கிறார். பிரக்ஞை மற்றும் நனவிலி சார்ந்த விவாதத்தின்போது நம்மாழ்வாரின் கதை சொல்லப்படுகிறது. கதைகளமே கடற்கோளில் இந்தியாவை விட்டு தனித்துண்டாக உருவாகி இருக்கும் புதிய மதுரையில் தான் நிகழ்கிறது. கதைசொல்லியான சைபோர்கின் பெயர் ஜனனி. அவள் அன்னையாகிறாள். தான்  நேசிக்கும் தம்பி விநாசை தனது பிரக்ஞையின் ஒரு பகுதியாகவே ஆக்கிக்கொள்கிறாள். புதிய மதுரையில் இயந்திரம்- மனிதன் கூட்டு செயல்பாடு ஆய்வு நிறுவனத்திற்கு தளையசிங்கத்தின் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. ஒரு பக்கம் மனித மனதை, பிரக்ஞையை அதன் நனவிலியை ஆல்பாக்கள் நகலெடுக்க முடியாமல் திணறுகிறது. மனிதனாக இருப்பது என்றால் என்ன எனும் ஆதார கேள்வியை, மனிதனின் தனித்துவத்தை வரையறை செய்ய முயல்கிறது. மற்றொரு தளத்தில் இது எப்படி தொழில்நுட்ப மேலாதிக்கத்தை கொணரும் பணிவான சர்வாதிகாரத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் என விரிகிறது. இது வெறும் கருத்துகளாக, கோட்பாடுகளாக சுருங்காமல் காப்பது ஜனனிக்கும் வளர்ச்சி குன்றிய அவளுடைய தம்பி வினாசுக்கும் இடையிலான உணர்வுரீதியான பிணைப்புதான். இந்தக் கதையே டெட் சியாங்கின் கதையுலகிற்கு மிக நெருக்கமாக இந்திய மெய்யியலையும் அறிவியலையும் இணைக்கும் வகையில் உருவாகியுள்ளது. பல தளங்களையும் அடுக்குகளையும் கொண்டிருக்கிறது.

சுசித்ராவின் ‘யாமத்தும் யானே உளேன்’ ஒரு திருக்குறள் வரி. கதைக்கு கச்சிதமாக பொருந்திவருகிறது. ஒருவகையில் இதை பேரழிவுக்கு பின்பான அறிபுனைவு என வகைப்படுத்தலாம். அழிந்து கொண்டிருக்கும் பூமியை விண்கலத்திலிருந்து பார்க்கிறார்கள். இக்கதையும் பல தளங்களை கொண்ட செறிவான கதை தான். இயந்திர மனிதன், செயற்கை நுண்ணறிவு கொண்டு மனிதனாக இருப்பதன் சாத்தியத்தை, எல்லைகளை, இயல்புகளை பற்றி விசாரணை செய்கிறது. கௌதமனுக்கும் அன்னைக்கும் இடையிலான உணர்வுரீதியான பிணைப்பு கதையை வலுப்படுத்துகிறது. பதின்மத்தின் பெற்றோர் பிள்ளை உறவுச்சிக்களையும் ஒரு சரடாக கொண்டிருக்கிறது. கதைக்குள் கர்ணனின் கதை சொல்லப்படுகிறது. கதைகளால் ஆன பிரபஞ்சம் உருவகிக்கப்படுகிறது. மேற்கத்திய தொன்மத்தில் ‘ஜீனியஸ்’ என்பது ஒரு சுவாரசியமான தொன்மம். படைபூக்கத்தை அளிப்பது ஜீனியஸ் எனும் இறக்கைகொண்ட புலனுக்கு அகப்படாத உயிர் என்றே நம்பப்படுகிறது. மனிதன் ஜீனியசின் கருவியாக கலையை வெளிப்படுத்துகிறான். உருவமற்ற கௌதமன் கதைகளை நமக்கு கொண்டு சேர்க்கிறான்.

நகுல்வசனின் ‘கடவுளும் கேண்டியும்’ நரம்பியல்- பிரக்ஞை சார்ந்து செயற்கை நுண்ணறிவு தளத்தில் நிகழும் கதை. இந்தக் கதையின் படைப்பூக்கம் என்பது புதுமைப்பித்தனின் ‘கடவுளும் கந்தசாமியும்’ கதையை அடித்தளமாகக் கொண்டு தற்காலத்தில் அதை மீள் நிகழ்த்தி ஒருவித காலாதீதத் தன்மையை அளிப்பது. அறிவியல் புனைவுகளில் இந்தக் கதையில் உள்ள ‘ஸ்மார்ட் மங்கியை’ போல அதிசெயல்திறன் கணினிகள் உலவுவது வழக்கம். எல்லாவற்றையும் கணினியால் வகுத்துவிட முடியாது, அப்படி முடிந்தால் மனிதனின் தனித்தன்மைக்கும் இருப்பிற்கும் என்ன பொருள் எனும் தரப்பிற்கும் வகுத்துவிட முடியும் என நம்பும் தரப்பிற்குமான உரையாடலும் கூட. கடவுள் படைத்தான் என்பதற்கும் கடவுளை படைத்தான் என்பதற்கும் இடையிலான முரணும் கூட கதையின் பேசுபொருள் ஆகிறது.

ரூபியா ரிஷியின் ‘மின்னெச்சம்’ சுவாரசியமான கற்பனை. உடலை துறந்து மரணத்திற்கு பின் தேவையான நினைவுகளை மட்டும் கொண்ட அழிவற்ற வாழ்வு வாழ்வதை கற்பனை செய்கிறது.. செயற்கை நுண்ணறிவு இதற்கு உதவுகிறது. சாகாவான் எனும் செயல்திட்டத்திற்காக தன்னையே பலிகொடுக்கிறான் பார்த்திபன். அவன் எதை விழைந்தானோ அது தலைகீழாகிறது. சாகாவரத்தை மறுக்கிறான். பலகுரல் தன்மை கொண்ட இக்கதையின் மொழி மிகவும் கவித்துவமானது. செறிவான வாசிப்பனுபவத்தை அளித்தது.

கிரிதரன் கவிராஜாவின் ‘ம்’ அறிவியல் புலத்தில் நிகழும், நெடிய தன்னுரையாடல் கொண்ட ஆன்மீக கதை என சொல்லலாம். இந்திய மரபில் உள்ள லய யோகம் பிரபஞ்சத்தின் மூல ஒலியாக ஓம்காரத்தை முன்வைக்கிறது. அதிலிருந்தே பிரபஞ்சம் உருவாகிறது எனும் நம்பிக்கை. இக்கதையில் அறிவியல் அம்சம் குறைவாகவும் ஆன்மீக அம்சம் கூடுதலாகவும் உள்ளது. பேரூரு கொள்ளல் அணுவளவு குறைதல் போன்ற சித்தர் மரபில் உள்ள அட்டமா சித்திகளை ஒத்த அனுபவங்களை கதைசொல்லி அடைகிறான். உடலற்ற இருப்பு நிலையை அடைகிறான்.

தன்ராஜ் மணியின் ‘அவன்’ ஒரு நரம்பியல்- பிரக்ஞை தளம் சார்ந்த கதை. மிர்ரர் நியுரான் சார்ந்த கருத்தை அவரால் எளிதாக புரியும்படி விளக்க முடிகிறது. நம் தகவல்கள் சேகரிக்கப் படுகின்றன. சமூக ஊடகங்களில் நமக்குரிய தேடல்கள் சார்ந்த விளம்பரங்களை காண முடிகிறது. மனிதனை முழுமையாக கண்காணிக்கும்போது அவனுடைய நடத்தையை வரையறை செய்துவிட முடியும் எனும் நம்பிக்கையை இக்கதை பேசுகிறது. அண்மையில் பொருளாதாரத்தில் நோபல் கிடைத்தது ‘நடத்தையியல் பொருளியலுக்கு’தான். மனித நடத்தையை குறிப்பிட்டவகையில் தூண்டி அவனை விரும்பும் வகையில் வழிநடத்தமுடியும் என்கிறது. இந்த சிந்தனைகளைத்தான் தன்ராஜ் மணி 2080 ஆம் ஆண்டு குற்ற புலனாய்வுக்கு பயன்படும் ஆய்வு பின்புல கதைக்கு பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறார். கதை இறுதியில் இலெனின் இலன் உளெனின் உளன் எனும் இடத்திற்கு செல்வது சுவாரசியமான வாசிப்பை அளிக்கிறது.

விஷ்ணுகுமாரின் ‘நிறமாலைமானி’ முற்றிலும் வேறுவகையான அறிவியல் புனைவு என சொல்லலாம். புதிய கருவிகளோ, புதிய கோட்பாடுகளோ அற்ற, வருங்காலம் சார்ந்ததாக இல்லாமல் அறிவியல் புனைவு எழுதுவது சாத்தியமா எனும் கேள்விக்கு விஷ்ணுகுமாரின் கதை விடையளித்திருக்கிறது. நிறமாலைமானி என நாமறிந்த கருவியைக்கொண்டு நிகழ்காலத்தில் கதையை எழுதி இருக்கிறார். மாலீக்யுளர் ஸ்பெக்ட்ரோஸ்கோபி பற்றிய அடிப்படை அறிந்தவர்களுக்கு கதை மேலதிகமாக திறக்கக்கூடும். (இது குறித்து அவரிடம் நேரடியாக விளக்கம் கேட்டு அறிந்துகொண்டேன்). பிரியத்தின் பித்து தான் நிறமாலைமானி. விஷ்ணுகுமாரின் கதை ஒருவகையில் அபத்தத்தை முன்வைக்கும் காஃப்காத்தனமான கதை என சொல்லலாம்.

கமலகண்ணனின் ‘கோதார்த்தின் குறிப்பேடு’ உளவியல் கதை. கோதார்த் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த உளவியல் ஆய்வாளர். உயிருடன் இருக்கும்போதே தான் உயிர்வாழ்கிறேன் என்பதை மறுக்கும் உளவியல் சிக்கலுக்கு கோதார்த்த் மனமயக்கு என்று பெயர். ராம்சேயின் கதையை நம்மால் இந்த விளக்கத்தை மனதில் கொண்டால் புரிந்துகொள்ள முடியும். ஒரு அசல் ஆளுமை அவருடைய கண்டடைதலை அறிந்த கனத்தை புனைவாக்க முயன்றுள்ளார் கமலக்கண்ணன். கோதார்த் யார் என கதைக்கு வெளியே தேடி அறிந்துகொண்டால் இக்கதை சரியாக வாசகருடன் தொடர்புறும்.

பாலமுருகனின் மூக்குத் துறப்பு இந்த தொகுதியில் வந்துள்ள மிகச்சிறந்த டிஸ்டோபிய கதை. பருவநிலை/ சூழலியல் புனைவு என்றும் சொல்லலாம். காற்றுமாசுபடுகிறது. சுவாசிக்கும் பிராணவாயு குறைகிறது எனும் ஒற்றைவரியைக்கொண்டு கதையை பின்னி செல்கிறார். இந்திய யோக மரபில் மூச்சிற்கும் ஆயுளுக்கும் நேரடி தொடர்பு உள்ளதாக அறிவுறுத்தப்படுகிறது.. அந்தக் கூற்றையே நவீன முறையில் பாலமுருகன் இக்கதையில் கையாள்கிறார்.  சாகாக்கலை என பலதளங்களை தொட்டுச் செல்கிறார். டிஸ்டோபிய கதைகள் அரசியல் உள்ளடக்கத்தை கொண்டிருப்பவை. அரசின்மைவாதத்தை பேசுபவை. இந்த இயல்புகள் பாலமுருகனின் கதைகளுக்கும் பொருந்தி வருகிறது.

அஜீக்கின் தியானி- கிபி 2500 வருங்காலத்தில் உலகம் முழுக்க டிஜிட்டல் மயமானதும் கையால் எழுதுவதே இல்லாத, தாள்களோ மையோ அல்லாத சூழலை கற்பனை செய்கிறது. இந்தசூசல் வெகு தொலைவில் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. டிஜிட்டல் யுகத்தில் எழுதும் பயிற்சி என்பது தியானத்தில் சேர்ந்ததாக கருதப்படுவது சுவாரசியமான கற்பனை.
பலகதைகளிலும் மரபு ஒரு தளத்தில் கதையை ஊடறுப்பது சுவாரசியமான பொதுத்தன்மை. மேற்கத்திய கிழக்கத்திய அறிவியல் புனைவுகள் வேறுமாதிரியானவை. இந்திய/ தமிழ் அறிவியல் புனைவு கிழக்கத்திய அறிவியல் புனைவின் திசையையே சரியாக தேர்கிறது என்பதற்கு இத்தொகுதி ஒரு சான்று. இத்தொகுதியின் முக்கியத்துவத்தை இப்போது நாம் உணராமல் இருக்கக்கூடும். என்னைப்பொறுத்தவரை தமிழ் நவீன இலக்கிய வரலாறில் ஒரு மைல்கல் தொகுப்பாகவே இத்தொகுதி நினைவுக்கூரப்படும் என நம்புகிறேன். பரிசுபெற்ற, தேர்வான,, எழுதிய அனைத்து சக எழுத்தாள நண்பர்களுக்கும் நன்றிகளும் வாழ்த்துக்களும். அரு தொடர்ந்து முனைப்புடன் செயல்பட்டு தமிழில் இவ்வகை எழுத்துக்களுக்கு தளம் அமைத்து கொடுக்க வேண்டும்
சுனில் கிருஷ்ணன்
26-12-19



.    


19 Jan 2020

பஷீருக்கு ஆயிரம் வேலைகள் தெரியும் - இளங்கோ கிருஷ்ணன்





பொதுவாக ஆம்னிபஸ் தளம் புத்தகங்களை வாசிக்க நம்மவர்களை ஊக்குவிக்கும் ஒரு தளமே. இங்கே இருக்கும்  சுமார் ஐநூறு புத்தக மதிப்புரைகளில்  தேடோ தேடென்று தேடினாலும் ஒன்றோ அல்லது இரண்டோ மட்டுமே எதிர்மறை விமர்சனங்கள் தேறும். வாசிப்பு  தேய்ந்து வருகிறது என்கிற குற்றச்சாட்டுகள் பரவலாகி வரும் இவ்வேளையில், புத்தகம் வாசிக்க விழையும் அன்பர்களை மேலும்  பதறடித்து ஓட வைக்கும் வேலையை நாம் பார்க்க வேண்டாம் என்பதே ஆம்னிபஸ் தோழர்களின் ஒத்த கருத்துக்கள் சிலவற்றுள் பிரதான கருத்து.

நிற்க, இதையெல்லாம் இப்படி நான் முன்னோட்டமாகச் சொல்ல ஏதும் காரணம் உளது எனின் உளது. இல்லை எனின் இல்லை.

நேற்று சென்னை புத்தக விழாவிற்கு சென்று ஒரு பதினைந்து புத்தகங்களை அள்ளி வந்தேன். அள்ளி வந்தவைகளில் வாசிக்க நான் முதலில் கையில் எடுத்தது இந்தப் புத்தகமே. நண்பர்கள் தந்த பத்து புத்தகங்களின் பரிந்துரைப் பட்டியலை வாட்ஸாப்பில் வைத்துக் கொண்டு அங்கே கடைகடையாக ஏறி இறங்கிக் கொண்டிருந்தேன். பரிந்துரைகளுள் இந்தப் புத்தகமும் இருந்தது.  "யாவரும்" பதிப்பகத்தில் இந்தப் புத்தகத்தை மட்டும் ஏனோ தலைகீழாய் வைத்திருந்தனர்.  புத்தகம் தேடித் கொண்டிருந்த என் கண்ணுக்கு இரண்டரை அடி தூரத்திலேயே புத்தகம் இருந்தும் தென்படவில்லை. "யாவரும்" பதிப்பகத்தில் எல்லா புத்தகங்களையும் வாசிக்கவும் செய்யும் ஒரு அண்ணன், "அந்தா உங்க கண்ணெதிர்லயே இருக்கேத்தா", எடுத்துத் தந்தே விட்டார்.

கவிஞர் இளங்கோ கிருஷ்ணனின் மூன்றாவது கவிதைத் தொகுப்பு இது.

"கவிதை என்றால் என்னவென்று இப்போது வரை எனக்குப் புரியவே இல்லை. எது நல்ல கவிதை?' என்பன போன்ற திரேதா யுகத்து அனும வாலை அகற்றும் வலிமையும் என் சிற்றறிவுக்கு இல்லை", 

என்று கவிதை நூலின் முன்னுரையிலேயே கையை உயர்த்தி விடுகிறார் கவிஞர். அதாவது கல்யாணத்திற்கு முந்தின நாள் வடவிந்தியர்கள் மாப்பிள்ளையை, தப்பிச்சு போயிடுடா மாப்பு, என்று குதிரை ஏற்றி விடுவர், அப்படி.

சரி, அது ஒருபுறம் இருக்கட்டும். எது நல்ல கவிதை என்று என்னைக் கேட்டால் நான் என்ன சொல்வேன்? It depends என்பதுதான் என் பதில். வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் நல்ல கவிதைகளை  அளவிட நான் வெவ்வேறு அளவுகோல்களை வைத்து இருந்திருக்கிறேன்.


"ஆடிக்குப் பின்
ஒரு ஆவணி;
என்
தாடிக்குப் பின்
ஒரு தாவணி"

விடலைப் பருவத்தில் கவிதை என்பதற்கு இது போதும் என்று நினைத்ததுண்டு.

கொஞ்சம் விவரம் தெரிந்த விடலை ஆன பொழுதினில்:

இமைப்பொழுது அறிமுகத்தில்
இதயத்தை ஈதல்
விரகமெனும் நரகத்தில்
அனுதினமும் நோதல்

இரவெல்லாம் தூங்கிடாமல்
இணையின் பெயர் ஓதல்
பற்றி எறியும் நினைவுத்தீயில்
பற்றுடனே தீதல்

பூவுக்குத் தவமிருந்து
சருகாகிப் போதல்
தவங்கள் செய்து செய்து
தவணை முறையில் சாதல்

இவ்வுலகில் இவற்றுக்கெல்லாம்
இன்னொரு பெயர் காதல்.
(.சரவணன் - விகடன் பவளவிழா கவிதைப் போட்டி)

இது போன்ற கவிதைகள் போதுமாய் இருந்தன.

பின்னர் வாசித்தவைகள் நா.முத்துக்குமாரின் சில கவிதைத் தொகுப்புகள் மட்டும் எனலாம்.

இணையம் வந்து வாசிக்கத்  துவங்கியதும் இங்கே புழங்கும் பலர் போல் நமக்கும் கவிதை ஒவ்வாமை ஏற்பட்டது என்னவோ உண்மைதான்.

"உன்னைப் பத்தியே பேசிட்டு இருந்தா? கவிதை நூல் பத்தி சொல்லு", எனும் உங்கள் உட்குரல் கேட்கிறது. இன்னும் இரண்டே உதாரணங்கள் மட்டுமே. முடித்து விடுகிறேன்.

என்னதான் ஆசான் என்றாலும் அவருக்கு மிகவும் உவப்பான தேவதேவன் கவிதைகளும் எனக்குப் பிடிபடவில்லை.
ஆனால் இது அப்படியில்லை-

ஈரமற்ற இரும்பு
----------------------------

நீளமான முகம்
முகம் முழுக்கக் கண்கள்
கண்முழுக்கத் தூக்கம்.

ஒளிக்க ஒளிக்க
ஓயாமல்
எட்டிப் பார்த்து இளிக்கிறது
இன்னமும் பிரித்துக் கட்டப்படாத மஞ்சள் கயிறு

ஈரமற்று,
எல்லோரையும் போல் அவளையும்
நகர எல்லையைத் தாண்டி
தரதரவென இழுத்துச் செல்கிறது
மின்சாரக்கம்பியில்
மாட்டிக் கொண்டிருக்கும் ரயில்.
(மாமல்லன்)

இதுபோன்ற நிஜ தரிசனக் கவிதைகள் எப்போதும் என் விருப்பப் பட்டியலில் உள்ளன.

மிகச் சமீபத்தில் மிகமிக ரசித்து வாசித்தது பிரான்சிஸ் கிருபாவின் "ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் டீச்சராகும் சிறுமி".

ஆக; கவிதை என்பது என்ன, நல்ல கவிதைக்கான அளவீடுகள் என்னென்ன என்பது ஆளுக்கு ஆள் என்றில்லாமல் - ஒரே ஆளுக்கு வெவ்வேறு காலகட்டத்தில் வெவ்வேறாகவும் இருந்து தீர்க்கிறது.

சரி, இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பிற்கு வருவோம்:

இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பை வாசிப்பதற்காக உங்களது அலுவலகத்துக்கு ஒரு நாள் விடுப்பு எடுத்தால், ஆதார் கார்டுக்கு புகைப்படம் எடுப்பதை ஒரு நாள் தள்ளி வைத்தால்;  இந்தக் கவிதைகளின் வாசகனாக நான் மகிழ்வேன்

புத்தகத்தைப் பற்றி இப்படி ஒரு பின்னட்டைக் குறிப்பைத் தருகிறார் கவிஞர் வெய்யில்.

நான் இந்தப் புத்தகத்தைக் கையில் எடுத்தது சனிக்கிழமையான வாரயிறுதி விடுமுறை நாள் ஆகிவிட்ட படியாலும்; மேலும் நான் ஆதார் கார்டு வாங்கி வைத்தும் கிட்டத்தட்ட நான்கு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டதாலும் வாசகர் வெய்யில் நம்மை மன்னிப்பார் என்றே தோன்றுகிறது.

ஆனால்,

எதைக் கேட்டாலும் உருளைக்கிழங்குகளையே தரும் கடவுளை பற்றி ஒருமுறை சொன்னேன் நினைவுள்ளதா நேற்று ஒரு சமையல் கலைஞரை சந்தித்தேன் (அவரேதான் உருளைக்கிழங்கு பொடிமாஸ் கவிதையின் நாயகனேதான்) நான் மிகுந்த பசியோடு இரண்டு இட்லிகள் கேட்டேன் அவர் உருளைக்கிழங்கு குருமாவை ஊற்றினார் இட்லி வேண்டும் என்றேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார் கடும்பசியில் அதைக் குடித்துவிட்டு ஐயா இட்லி வேண்டும் என்றேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார் குருமா போதும் இட்லி வேண்டும் என்றேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார் உனக்கு அறிவில்லையா முட்டாளே என்றேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார் பளார் என்று அறைவிட்டேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார் கோபத்தில் காறி உமிழ்ந்தேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார் சோர்ந்து போய் கெஞ்சத் தொடங்கினேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார் ஏதோ புரிவது போல் இருந்தது ஆனந்தம் பெருக்கெடுக்க நன்றி நன்றி என்று வணங்கினேன் மேலும் கொஞ்சம் குருமா ஊற்றினார்

இப்படிப்பட்ட ஒரு வார்த்தைக் கூட்டத்தை, ஒரு இருபத்தியாறு என்ட்டர்கள் அடித்துக் கவிதை எனும் தோரணையில் கொடுத்திருந்ததை, எந்த வகையினது இது என்று புரிந்து கொள்ள இயலாதவனாக நான் என்னை உருவாக்கி வைத்திருப்பதைக் கவிஞர் வெய்யில் எப்படி மன்னிப்பார் என்றுதான் எனக்குப் புரியவில்லை. 


25 Oct 2019

ஜி. கார்ல் மார்க்ஸ்சின் ‘வருவதற்கு முன்பிருந்த வெயில்’, மற்றும் ‘ராக்கெட் தாதா’




ஜி. கார்ல் மார்க்ஸ் நான் ரசிக்கும் முகநூல் பதிவர்களில் ஒருவர். எந்த விஷயமானாலும், அழகாகவும் தெளிவாகவும், பக்கச் சார்பின்றியும் பேசக் கூடியவர். என்ன, அப்பப்ப கெட்ட வார்த்தைகள் சில ஏதாவது எழுதிவிடுவார். அதை மட்டும் கொஞ்சம் சகித்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. அது இப்போது கொஞ்சம் ட்ரெண்ட் ஆகிவிட்டதால் அவரும் பயன்படுத்துகிறார் என்று நினைக்கிறேன். அவரது கதைகள் சிலவற்றை சில இதழ்களில் படித்திருக்கிறேன். ஆனால், அவர் பெயரோடு பொருத்திப் பார்த்த  நினைவில்லை. அவரது இரண்டு நூல்களின் வெளியீட்டு விழா ஒன்றின் காணொளி காட்சியில்தான் அந்தக் கதைகள் அவர் எழுதியது என்று தெரிய வந்தது. அந்த நிகழ்ச்சியில் பல கேள்விகளுக்கு அவர் அளித்த பதில்களும் அவற்றை அளித்த விதமும் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. அதன் பின்னரே அவரது இரு சிறுகதை தொகுதிகளான ‘வருவதற்கு முன்பிருந்த வெயில்’, மற்றும், ‘ராக்கெட் தாதா’, இரண்டையும் படிக்க வேண்டும் என எடுத்து படித்து முடித்தேன். ஒருவரைப் பற்றிய அபிப்ராயம் ஏற்பட்ட பின்னர் அவரது முதல் படைப்புகளை வாசிப்பது, ஒரு வகையில் தவறான ஒன்றும்கூட. ஆனால், வாசித்து முடிந்தபின் அந்த முடிவில் தவறில்லை என்று தெரிந்தது. ஏனென்றால், கட்டுரைகள் எழுதும் கார்ல் மார்க்ஸும், இந்தக் கதைகளை எழுதியுள்ள கார்ல் மார்க்ஸும் வேறு வேறு ஆசாமிகள் என்பதை இந்தக் கதைத் தொகுதிகள் காட்டுகின்றன.

13 Oct 2019

தெய்வங்கள் பேய்கள் தேவர்கள்- ஜெயமோகன்


தமிழில் நல்ல பேய்க்கதைகள் மிகக்குறைவே. பி.டி. சாமியின் கதைகள் எல்லாம் ரொம்ப அமெச்சூரிஷ் ஆக இருப்பதாகவே உணர்ந்திருக்கிறேன். பேய்க்கதைகள்/ அமானுஷ்யமான கதைகள் என்றளவில், நல்ல படைப்புகள் என்று சொன்னால், ஜாவர் சீதாராமனின், ‘உடல் பொருள் ஆனந்தி’, ராஜேந்திரகுமாரின், ‘இறந்தவன் பேசுகிறேன்,’ மற்றும், ‘இன்னமும் இருக்கிறேன்,’ இரண்டும் நல்ல படைப்புகள். இவை  ஆங்கில ஆக்கங்களின் தழுவலாக இருக்கலாம். சுஜாதாவின் ‘கொலையுதிர்காலம்’, மற்றும், ‘கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ’ இரண்டுமே அவுட்ரைட் பேய்க்கதைகள் இல்லை என்றாலும், அமானுஷ்யமான சூழலை எழுத்தில் பிரமாதமாகக் கொண்டு வந்திருப்பார். 'ஆ' எனும் தொடரும் நினைவுக்கு வருகிறது. இவை போக,குமுதத்தில் கிருஷ்ணகுமார் (அநேகமாக எஸ்.ஏ.பி. அண்ணாமலை) எழுதிய ‘கோஸ்ட்’ எனும் தொடரில் சில கதைகள் மிக நன்றாக அமைந்தன. என் நினைவில் இவைதான் உள்ளன. தீவிர இலக்கிய பரப்பில் என்றால், புதுமைப்பித்தனின் 'காஞ்சனை' ஒரு மறக்க முடியாத படைப்பு.




2 Oct 2019

Memoirs Of A Woman Of Pleasure: Fanny Hill by John Cleland: காமம் செப்பி கண்டதை மொழிந்த - வரைவின் மகளிரின் வரையா ஓவியம்





'மெம்வார்ஸ் ஆஃப் அ உமன் ஆஃப் ப்ளஷர்' (Memoirs Of A Woman Of Pleasure, 1749),  ஜான் க்ளீலேண்ட் எழுதி, இங்கிலாந்தில் சுமார் 250 வருடங்களுக்கு முன்பு வெளிவந்த  நாவல். பலவிதத்தில் தொடர்ந்து தடை செய்யப்பட இந்த  நாவல், முழுதும் ஃபானி ஹில் ( Fanny Hill) எனும் சிறுமி - தன்னுடைய மடந்தைப் பருவத்தில் -  தான் பாலியல் உலகில் தள்ளப்பட்டு அலைக்கழிந்ததும், அனுபவித்ததும் உட்பட்ட எல்லாவற்றையுமே இரண்டு  கடிதங்களின் மூலமாக எழுதுவதாக, தன்மை ஒருமையில் எழுதப்பட்ட 'நான்' வகை நாவல்.

நாவல் முழுக்க பாலுறவு வேட்கைகளின் வெக்கைதான்.  ஜான் எழுதுகிறார் என்பதே தெரியாமல் ஃபானி  - அவளே எழுதுகிறாள் என்று தோன்றுகிறது.  நாவல்படி அதுதான்.  இது எந்த அளவுக்கு பாலியல் சார்ந்த எழுத்து என்றால் ஃபானி என்கிற பெயரே பெண் பாலுறுப்பு என்பதற்கு ஜாடைமாடையான ஆங்கிலக் கொச்சைச் சொல் என்று சொல்வோரும் உண்டு.  1700-களில்  தடை செய்யப்பட்டதில் வியப்பேதும் இல்லை.

பாலியல் படங்களை/ கதைகளை வாசிக்கத் தயங்குபவர்களுக்கு அல்லது சமூக உன்னத மதிப்பீடு சார்ந்து அவற்றின்பால் முகச்சுளிப்பு கொள்பவர்களுக்கு இந்த நாவல் (இக் கட்டுரையும்கூட ) எதையும் அளிக்க இயலாது. இருளில் கையிலிருந்து நழுவித் தப்பிய கருப்புப் பூனை போல நாவல் தனது பாதையில் சென்று கொண்டே இருக்கும்.

* * *

பாலியல், உடல் வேட்கை, பாலுறுப்புகள் குறித்து இவ்வளவு விரிவாக, நுட்பமாக, விவரணைகளுடன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், புத்தகம் வாசிக்கையில் சிறிதும்  மலினமாகத் தோன்றாமல் இருப்பதற்கு காரணம் மொழி நடை.  இதை மொழி பெயர்ப்பது பெரிய சவாலாக இருக்கும் என்றே தோன்றுகிறது.

இருவகைப் பாலுறுப்புகளை, அவற்றின் தன்மை, இயக்கம் குறித்து எல்லாமே ஒருவித குழூஉக்குறி போல அல்லது மாற்றுச் சொல்முறைகள் போல பதனமாக எழுதிவிடுகிறார். முகம் சுளிக்க வைக்கும் வார்த்தைகளோ விவரிப்புகளோ இல்லை. ஒரு சமயத்தில் இப்படியும் இதையெல்லாம் சொல்லிவிட முடியுமா என்று ஆச்சரியத்தில் நமக்குள் முறுவல் உடைகிறது. நாவலின் சிறப்பு என்றால் மொழியும்,  சொல்முறையும்தான். அதே சமயம் மொழி மயக்கத்தை தாண்டி தன்னுடைய வாழ்நிலையை ஃபானி சமரசமின்றி எழுதிவிடுகிறாள்.

காம இச்சை என்பது ஒரு திருட்டு விருந்தாளி போல உள்ளே நுழைந்து, உபசரிப்பவனாக மாறி பிறகு தலைவராக ஆகிவிடுகிறது என்பது கலீல் ஜிப்ரானுடைய ஒரு வரி.

* * *

தமிழில் புதுமைப்பித்தன் மொழிபெயர்த்த குப்ரிக்கின் 'பலிபீடம்', ஜி நாகராஜன் கதைக்களம், வா மு கோமு வின் 'மங்கலத்து தேவதைகள்', நளினி ஜமீலாவின் 'கதை' (கேரள நாவலின் மொழிபெயர்ப்பு ) போன்ற படைப்புகள்  நினைவில் வந்தன. ஆனால் எதுவுமே இந்த நாவலுக்கு அருகில் வைக்க போதுமானதாக இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. அதே சமயம்  மேற்சொன்ன எல்லாமே ஒரேவிதமான கதைக்களன் என்றாலும் இதில் அதன் பரிமாணம் வேறு.

ஒரு பெண்ணுடைய சுயஅனுபவ நினைவுக்குறிப்பாக ஒரு ஆணால் எழுதப்பட்டுள்ள இந்த நாவலின் கூறுமுறையில், ஒரு பெண் இப்படியானதொரு நுகர்ச்சிப்  பார்வை கொண்டிருப்பாளா என்கிற கேள்வி எழத்தான் செய்கிறது.  ஆனால் அந்த கேள்வி படிக்கும்போது உணரமுடிவதே இல்லை என்பதே நாவலின் விசேஷம். (கவபட்டாவின் House of Sleeping Beauties படிக்கும்போதும் - அது ஒரு ஆணுடைய பார்வை என்றபோதும் -இதே கேள்வி என்னுள் எழுந்தது. )

* * *

நாவலை எழுதிய ஜான் க்ளீலேண்ட் லண்டனில் வறுமையின் கடன் காரணங்களுக்காக சிறையில் வைக்கப்பட்டார்.  (போக்கிரித்தனத்துக்காக என்போரும் உண்டு) அங்கு சிறையில் எழுதியதே இந்த நாவல்.  சிறையிலிருந்து எழுதப்பட்ட சிறந்த நாவல்கள் வரிசையில் இதை சேர்க்கிறார்கள். நாவல் வெளி வந்த உடன் இவரையும் வெளியிட்டவரையும் தூக்கி  ‘உள்ளே’ வைத்துவிட்டார்கள். நீதிமன்றத்திடம் தனது வறுமையே காரணம் என்றபோது அவருக்கு நிதி உதவி அளித்து, இனி நல்ல விஷயமாக எழுதச்சொல்லி நீதிபதி விடுவிக்கிறார் (இது கட்டுக்கதை என்போரும் உண்டு). ஆனால் அதற்குள்ளாக இந்த நாவல் அரசல் புரசலாக பிரபலம் அடைந்து விட்டது. அதன் பிறகு நாவலின் சூட்டைக் குறைத்து திருத்தி வெளியிட்டார். ஆனால் அதுவும் மோசம் என்று கண்டிக்கப்பட்டார். தடை செய்யப்பட்டது. இதனிடையே இதனுடைய அங்கீகரிக்கப்படாத பிரதிகள் சட்டத்துக்கு புறம்பாக விற்பனை ஆக தொடங்கிவிட்டன.  பிறகு ஒருவழியாக அவர் வழக்கிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டார்.

இவர் 12 வருடம் இந்திய பாம்பேயில் இருந்திருக்கிறார். இந்த நாவல் இரண்டு பகுதிகளாக ஓராண்டு இடைவெளியில் வந்தது. எண்பது வயது வரை வாழ்ந்த ஜான் ஏறக்குறைய தனது 39 ஆவது வயதில் இதை எழுதி இருக்கிறார்.  பிறகு இரண்டு நாவல்கள் எழுதினர். எடுபடவில்லை. பிரெஞ்சைத் தழுவி எழுதிய ‘டிக்ஷ்னரி ஆப் லவ்’ மட்டும் சுமார் என்கிறார்கள். தான் பாம்பேயில் இருந்தபோது நண்பர் ஒருவரிடம்  விலைமாதர் பற்றி எழுத, அதை ஆபாசமாக எழுதவேண்டியதில்லை என்று சவாலாக இதை எழுதியதாக பின்னால் சொல்லி இருக்கிறார். சவால்தான். வெற்றி பெற்றிருக்கிறார். முறையற்ற பால் உறவு முறை கொண்டவர் என்று பேசப்பட்ட இவர் பிரம்மச்சாரியாக லண்டலின் இறந்தார்.

ஆணின் பாலுறுப்பு குறித்து ஒரு பெண் ஆச்சரியமாகவும் பெரு விருப்போடும் எழுதியதிலிருந்தே அவர் சுயபால் ஆசாமி என்பது தெரிகிறது என்போரும் உண்டு. நாவலை படிக்கும்போது இந்த எண்ணம் எழத்தான் செய்கிறது. நாவலுக்குள்ளேயே பின் பாதியில் இரு ஆண்கள் சேர்ந்து உறவு கொள்ளுவதை ஃபானி கள்ளமாக பார்க்க நேர்வதாக ஒரு பகுதியும் வருகிறது. ஆனால் அதெல்லாம் நாவலின் செறிவுக்கோ போக்குக்கோ வெளிப்பாட்டுக்கோ எந்தவித ஊறும் செய்யவில்லை.

* * *

நாவலின் களமும் காலமும்

1740-களின் காலப்பின்னணி கொண்ட இந்த நாவலில் பெண்  போகப்பொருளாகவேதான் இருக்கிறாள். பெண் என்பவள் உடல் மட்டுமே.  சற்று ஆவேசமாக சொல்லப்போனால் வெறும் புழை மட்டுமே.  வசதி படைத்த ஆணுக்கு பெண் கிடைக்கிறாள். தற்காலிகமாகவோ, உடனிருந்து சிலகாலம் வாழவோ.  தெருவில் பெண் நடந்து போகும்போது அவள் கவனிக்கப்படுவதும் தொடரப்படுவதும், தான்  அப்படி தான் கவனிக்கப்படுகிறோமா என்கிற  அவளது விழியோர பார்வைகளும், அன்றைக்கும் அப்படியேதான் இருந்திருக்கிறது.

பாலுறவு சார்ந்த பதங்களை, காட்சிகளை, உணர்வுகளை, வேட்கைகளை எல்லாம் ஒரு பெண் எவ்வித தயக்கமோ சங்கடமோ இல்லாமல் எழுதுவதில் பெரிய சிக்கலொன்றும் இல்லை என இன்று நாம் காணும் நிலையை, 1700களில் பெண்ணின் சுய அனுபவம் குறித்த நினைவுக்குறிப்பு  நாவலாக க்ளீலேண்ட் என்ற ஆண் எழுதி இருப்பதை கவனிக்கவேண்டும். ஒரு பெண் அப்படி தன்னை தான் விரும்பியவண்ணம் வெளிப்படுத்திக் கொள்ளுவது அவளது முழுச் சுதந்திரம் என்று அந்த ஆண் எழுத்தாளர் முழுமையாக நம்பியிருந்தால் ஒழிய இப்படி ஒரு நாவல் பிறந்திருக்கும் சாத்தியம் உண்டா என்று நாம் கேள்வி எழுப்பிக்கொள்ளலாம். அதனாலோ என்னவோ கொச்சைத்தனம் இதில் இல்லை.

இந்த நாவலில் முழுக்க முழுக்க திமிறித் தளும்பும் காமம் ஊறிய உடல்கள்தான் களம். வாழ்க்கை குறித்து சொல்லப்படும் விபரங்கள் கூட அந்த உடலின் மீதே வரையப்படுகின்றன. இந்த நாவலே ஒரு பெண் உடலின் மீது மைக்ரோ எழுத்துக்களால் எழுதப்பட்டதாக உருவகிக்கலாம்.  உடலை தவிர்த்து விட்டு படித்துவிட முடியாது.  அவ்வளவும் உடல் மற்றும் பாலுணர்ச்சிகள். ஆனால் மலினமில்லாத எழுத்து. ஆணுடைய உடலை பெண் பார்ப்பதும் ரசிப்பதுமாகவும், பெண்ணுடலை பெண் ரசிப்பதாகவும் விரவும் நாவலில் அன்றைய சமூக வாழ்வின் கூறுகளை நாம் அடையாளம் காணலாம்.

அதை சமூகமும் பெண்ணுலகும் ஏற்றுக்கொண்டே நகர்கிறது. நாவலில்  ஃபானி- யிடம் எங்கேயும் குற்ற உணர்வோ பெரிய புகார்களோ இல்லை. பாலியல் தொழிலை ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட கௌரவமான (அந்த காலத்து அளவீடுகளில்) தளத்தில் வைத்து செயல்படும் நிலையில்தான்  இந்த நாவல் நகர்கிறது. பெண்ணை அனுமதி கேட்டோ, விழைவைச் சொல்லியோதான் ஆண் அணுகுகிறான்.  பாலியல் விடுதியின் தலைவிகள் (பெரும்பாலும் பெண்களே அதை நடத்தும் தலைவிகளாக இருக்கிறார்கள்) தொழிலுக்காக பெண்களை கவர்ந்து வந்தாலும் அவர்களது நலன் குறித்து பரிவுள்ளவர்களாகவே இருக்கின்றனர்.  இத்தகைய தொழில்முறை காமத்தில் உழலும் பெண்களுக்கு உரிய விளையாட்டுத்தனத்தில் அவர்கள் ஆபத்தான விளிம்புகளுக்கு சென்றுவிடாமல் எச்சரித்து ஒரு தாய்ப்பூனை போல கவ்வி கொண்டுவந்து விடுகிறார்கள்.

ஒரு வசதி படைத்தவனுடைய ஆசை நாயகியாக அவனுடனே இருப்பது முதல், வணிக வளாகம் என்ற இடத்தில் சப்தமில்லாமல் ரகசிய விடுதியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆண்களுக்கு 'பணிவிடை'  செய்வது வரை பலவும் நிகழ்கிறது.  ஆனால் முகமறியா ஆண்களுக்கு உடன்செல்லும் காமத்திபுரா வகை இதில் இல்லை. அதுவேறு உலகம்.  இதனாலேயே என்னவோ இந்த நாவலில் புகார்களோ, பரிதாபங்களோ, கதறல்களோ இல்லை. சொல்லப்போனால் ஃபானி மிகவும் வியப்புடனும், ஆசையுடனும் வேட்கையுடன்தான் அத்தனை கூடலிலும் வெளிப்படுகிறாள்.  சலிப்பு என்பது ஏற்படுவதோ, சுய பச்சாதாபமோ, வெறுப்போ எதுவும் இருப்பதில்லை. நதிக்குள்  மீன்குஞ்சு     போலவே நீந்துகிறாள்.

* * *

நாவல்

தனது கணவன் சார்ல்ஸ் மற்றும் குழந்தைகளுடன் இருக்கும் ஃபானி என்ற பெண்,  'மேடம்' என்று விளித்து யாருக்கோ எழுதும் இரண்டு நீண்ட கடிதங்கள்தான் நாவல்.  தனது 14  வயதில் பெற்றோர்களை அம்மை நோயில் இழந்து நிற்கும் சிறுமி ஃபானி. தெரிந்த பெண்மணியுடன்  லண்டனுக்கு செல்கிறாள். வீட்டு வேலைக்காக என்று செல்பவள் பாலியல் தொழிலுக்குள்  தள்ளப்படுகிறாள். அங்கே வளர் சிறுமியான அவள் மூத்த இணைகள் இருவர் இணைவதை பார்த்துவிடுகிறாள்.  அதை சக தோழியிடம் சொல்லும்போது உனக்கு இதில் விருப்பம் இருக்கிறது அல்லவா. சமயம் வரும்போது வேறு ஒன்றை காட்டுகிறேன் என்று சொல்லி இளம்பருவத்து இணைகள் இருவர் இணைவதை மறைந்திருந்து உடனிருந்து காட்டுகிறாள்.  அந்த பெண் அதே விடுதியில் உள்ள தோழிதான். தனியறைக்கு பின்னால் உள்ள மூடிய இருள் சந்தின் கதவு துவாரம் வழியாக அவள் முதன்முறையாக இரு  உடல்கள் இணைவதை பார்க்கிறாள். அந்த செயலுக்கு அவர்கள் தயாராவதை செயலுருவதை பார்க்கிறாள்.. இத்தனை நோவு மிகுந்த ஒரு நிலையில் இருந்து மீண்ட   பிறகும் அந்த பெண் சுகமாக  எப்படி அவனோடு இருக்கிறாள் என்று வியப்பு அவளுக்கு ஏற்படுகிறது. இந்த காட்சி முழுதும் சாவி துவாரத்தில் பார்க்கும் கண்ணின் காமிரத்தன்மையோடு மாறாத பார்வைக் கோணத்தில் சொல்லப்படுகிறது.  அவர்களது இயக்கம் மற்றும் கலவி நிலைகளுக்கு ஏற்ப  அவளும் அவனும் மாறி மாறி தெரிகிறார்கள்.  ஆண் குறி அவளுக்கு அப்போது வியப்பைத்தவிர வேறொன்றையும் ஏற்படுத்தவில்லை. இப்படி பார்த்துக்கொண்டே இருக்கையில் உடனிருக்கும்  வயதில் மூத்த சக தோழியின் கைகள் இவள் மீது மெல்ல ஊறத் தொடங்குகிறது.  அது முறையல்ல என்று தெரிந்தாலும் அதை மீறி, அப்போதுதான் தனது பருவத்தின் மொழியை உணரத்தொடங்குகிறாள். அன்றிரவு  அந்த பெண் இவளை தனது இச்சைக்கு உட்படுத்துகிறாள். வெறுக்கவும் முடியாத மறுக்கவும் முடியாத ஒரு நிலையில் ஃபானி அங்கிருக்கிறாள். ஆனால் அவளுக்கு அதன் மேல் சொல்லமுடியாத ஒரு ஈர்ப்பு உருவாகிறது.  தனது கிராமத்தில் இதையெல்லாம் அவள் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாது. அந்த குற்ற உணர்வு அவளுக்கு லேசாக தோன்றினாலும் அவளது உடல் மனதை நகர்த்திவிட்டு பேசத்துவங்குகிறது. நாவல் முழுக்க வெவ்வேறு பருவங்களில் வெவ்வேறு ஆண்களுடன் வெவ்வேறு வகையாக அவளது பெண்ணுடல் களிப்புடன் உரையாடிக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஒரு நாள் அங்கு வரும் சார்ல்ஸ் எனும் இளைஞனிடம் பரிச்சயம் உண்டாகி - தொடர்ந்து  - அவன் அவள் தப்பித்து செல்வதற்கு உதவுகிறான்.  அவள் தனது முதல் உறவை அவனிடம் பெறுகிறாள். தருகிறாள்.  அவனிடம் காதல் அரும்புகிறது. ஆனால் எதிர்பாராத விதமாக அவன் தொலைதூரம் பயணப்பட்டு விட நிர்கதியில் நிற்கும் இவளுக்கு Mr.H என்ற ஒரு வசதி படைத்த நல்ல மனிதன் கிடைக்கிறான். அவன் ஏற்படுத்திக்கொடுத்த வீட்டில் இவள் அவனுக்கு ஆசைநாயகியாக வாழ்கிறாள். அவனோடான காம லீலைகள் விலாவரியாக சொல்லப்படுகிறது.  எப்பொழுதும் கூடலுக்கு தயாரான இயந்திரமாகவே அவள் இருக்கிறாள்.  ஒரு நாள் அவன் வேலைக்காரியுடன் வலுக்கட்டாயமாக உறவு கொள்ளுவதை கதவுத்திறப்பின் இடைவெளி வழியாக ஃபானி காண்கிறாள். அவளை வற்புறுத்துவது முதல் புணர்ந்து முடித்து வெளியே வரும்வரை அனைத்தையும் அவள் வேடிக்கையை பார்ப்பது ‘அப்படியே’  எழுதப்படுகிறது. வசீகர மொழி இல்லாமல் ஒரு வித இயக்கமாக அது சொல்லப்படுகிறது. அவன் வெளியே வரும்போது இவள் அடுத்த ஹாலில் இருக்கிறாள். அவன் ஒன்றுமே நடக்காதது போல நடந்து கொள்கிறான். அவள் அப்போது சொல்வது அருமையான ஒன்று – “ இத்தனை நடப்பதையும்  நான் சலனம் இல்லாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடிந்தது ஏனென்றால் இதுவரை அவனிடம் எனக்கு இருப்பது காதல் இல்லை. வெறும் உடலியக்கம் மட்டுமே.  இல்லாவிட்டால் உள்ளே சென்று கலாட்டா செய்திருக்க கூடியவள் நான் என்கிறாள்.  பெண்,  மனம் ஒப்பாதபோது உடல்ரீதியாக தன் மீது நிகழ்த்தப்படும் கேளிக்கைகளை ,  பொருட்படுத்துவது இல்லை.

ஆனால் இப்போது அவளுக்கு ஒரு வன்மம் உருவாகிறது.  பழி தீர்க்க.  Mr H- சிடமிருந்து  அவ்வப்போது இவளுக்கு கடிதம் கொண்டுவரும் ஒரு அப்பாவியான பணியாள் ஒருவனை இவள் தனது அழகின் மூலம் வயப்படுத்துகிறாள். அவன் மனதில் இச்சையூட்டி அவனோடு பலமுறை ரகசிய  உறவு கொள்கிறாள்.  யதேச்சை போல துவங்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவனுடைய மனதை உசுப்பி எதிர்பாராமல் உணர்ச்சி வேகத்தில் கொண்டுவிடும் உறவு போல தான் நடிப்பதை கச்சிதமாக ஃபானி எழுதுகிறாள்.  ஆனால் அவள் காமத்தை சுகிக்கிறாள். அவளை பொறுத்தவரை ஒரே போதையூட்டும் திரவத்தை வெவ்வேறு கொள்கலனில் வெவ்வேறு வடிவில் அனுபவிக்கிறாள். ஒரு நாள் இவர்கள் சேர்ந்து இருப்பதை Mr.H பார்த்து விடுகிறான். ஃபானி வெளியேற்றப்படுகிறாள்..  அதில் அவளுக்கு வருத்தமொன்றும் இருப்பதில்லை. அந்த இளைஞன் தண்டிக்கப்படுகிறான்.

வெளியேறிய அவள் ஒரு வீடு பார்த்து சமாளிக்கையில் திருமதி கோல் எனும் பெண்மணியை சந்திக்கிறாள்.  அவளுடைய பாலியல் விடுதிக்குள் நுழைகிறாள். அங்கே இவளது பிரத்யேக அழகு உடனிருக்கும் பிற பெண்களை கூட கவருகிறது.  இவள் விடுதியின் பெரிய  ஈர்ப்பு என்பதை திருமதி.கோல் உணர்ந்து கொள்கிறாள்.

அந்த விடுதியின் செயல்பாடு விசித்திரமானது.  பெண்களைக் காண தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட  வசதிபடைத்த ஆண்கள் வந்து இருப்பார்கள்.  ஒரு இரவு சாப்பாடு விருந்து போல ஒரு கூடத்தில் அனைவரும் கூடுவார்கள். பெண்கள் தம்மை காமத்தை தூண்டும் விதமான தம் உச்சபட்ச அழகோடு அலங்கரித்துக்கொண்டு வந்திருப்பார்கள்.   நிர்வாண நிலையில் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தனக்குரிய ஆணுடன் நடனமும் இறுதியில் புணர்ச்சியும் கொள்ளவேண்டும்.  அதனை பிறர் கண்டு அதன் நளினம் மற்றும் அழகு குறித்து பாராட்டுவார்கள்.  சாதாரணமாக துவங்கும் நடனம் ஆணை கவர வேண்டிய நிர்பந்தம் இருக்கும் போது அந்தப்  பெண் நளினமாகவும் சாகசமாகவும் நடந்து கொள்ளவேண்டிய நிலை.  அதே சமயம் பாலுறவைத்த தூண்டி உறவும் கொண்டு விடவேண்டும்.  பிற இணைகள் கலவி கொள்ளுவதயும்  இவள் பார்க்கிறாள். பிறகு இவளே அரங்கின் மையத்துக்கு தள்ளப்படுகிறாள்.  நோபர்ட் என்பவன் இவளுக்கு கிடைக்கிறான்.  இவள் அரங்கின் மொத்த கவனத்தையும் பெறுகிறாள்.

விடுதியில் இவள் மட்டுமல்ல எமிலி உள்ளிட்ட வேறு மூன்று பெண்களின் நிலைமை மற்றும் காம செயல்பாடுகளும் பேசப்படுகின்றன.  இதில் - திருமதி கோல் – ஃபானி-யிடம், தான் இன்னும் தொடப்பட்டிருக்காத பெண் என்பதாக நடந்து கொள்ளவேண்டும் என்றும் அதுதான் அவளுக்கு நல்ல தொகையையும் நீடித்த உறவையும் பெற்று தரும் என்று அறிவுறுத்துகிறாள்.  பலமுறை உறவில் திளைத்த ஃபானிதான் ஆணின் ஸ்பரிசம் அறியாத கன்னிமை சிதறாதவள் என்பதைப்போன்று இப்போது நடந்து கொள்ளவேண்டும்.  தனது போலி வெட்கம் மற்றும் அச்சங்களை அவன் நம்பிவிட்டானா என்பதையும் அவனை கவனித்தபடியே நடிக்கிறாள். ஆச்சரியமூட்டும் வகையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் பகுதிகள் இவை.

தன் குடும்பத்துக்கு தெரிந்த ஒருவரை பார்ப்பதற்காக வர, அவர் இறந்து போக வேறு வழி இல்லாமல் இங்கே வந்து விட்டதாகவும் அச்சமுறுவதாகவும் சொல்கிறாள். அவளது அச்சம் அவனுக்கு போதையூட்டுகிறது. இதுதான் திருமதி கோல் எதிர்பார்த்தது. தொடும்போதே நாணமும் பயமும் கொள்ளும் அவளை நோபர்ட் முதல் முறையாக சுகிக்கும் நேர்த்தியை நடித்து முடிக்கிறாள். எதிர்பாராமையின் அச்சத்தில் துவங்கி பிறகு அவனது ஆண்மையின் கரங்களால் தான் கரைந்து வழிவிடுவது போல உடலியக்கங்கள் செயற்படுவதை எழுதுகிறாள். அவன் களைத்து உறங்கும்போது மெதுவாக கட்டிலின் தலைப்பக்கமாக இருக்கும் ரகசிய இழுப்பரை ஒன்றிலிருக்கும் சிவப்பு நிற திரவம் தோய்ந்த பஞ்சை எடுத்துக்கொள்கிறாள். அவன் விழிக்கும்போது தான் மிகவும் அவதிப்படுவதாக சொல்கிறாள். அவன் ரத்தம் தோய்ந்த அவளது தொடைகளைக் கண்டு திருப்தியும் மகிழ்ச்சியும் கொள்கிறான்.  அவளை தனது இதயத்தில் முழுதாக நிரப்பிக்கொள்கிறான். தொடர்ந்த வாடிக்கையாளனாக அவனுடன் காலம் கழிகிறது.

இதற்கு இடையே ஒரு நாள் லேசாக தொந்தி பெருத்த ஒருவனுடன் உறவு கொள்ள நேர்கிறது.  அவனையும் ஒரு ஆணாக கண்டு ரசிக்கிறாள். ஆனால் அவனது காமத்தின் தேர்வு வேறு விதமாக இருக்கிறது.  அவன்  தன்னை நிர்வாணமாக்கி கைகளை கட்டி குப்புற படுக்க வைத்து மிலாறுகளான குச்சியால் புட்டத்தில் தன்னை அடித்து துன்புறுத்துமாறு வேண்டுகிறான். மாசோகிஸ்ட் வகையான உறவை அவள் புதிதாக காண்கிறாள். அவனது சதைகள் துடிக்க அவனை அடிக்கிறாள்.  பிறகு அவன் அவளிடம் தானும் அப்படி அடிப்பதாகவும், ஆனால் அவள் போதும் என சொல்லும்போது நிறுத்தி விடுவதாகவும் சலுகையாக சொல்கிறான். ஆனால் அவள் வலியை பொறுத்துக்கொண்டு மேலும் மேலும் அடியுற விரும்புவதை அவன் ஆச்சரியமாக காண்கிறான்.  (மாசோ எழுதிய காதல் தேவதை நாவல் நினைவுக்கு வந்தது ). பிறகு அடிபட்ட வீக்கத்தோடு உட்காரமுடியாத வலிகளோடு பிணைகிறார்கள். கணப்புக்கு அருகில் இருந்தபடி முற்றிலும் வழக்கத்துக்கு மாறான முறையில்/ ‘நிலை’யில் அவளோடு உறவு கொள்கிறான். இது அவள் முற்றிலும் அறியாத ஒன்று.

பிறகு ஒரு முறை தங்கும் அறையில் இருந்து இரு ஆண்கள் உறவு கொள்வதை பார்க்க நேரிட்டு  அடிபட்ட உணர்வில் மயங்கி விழுகிறாள். இதனிடையே எமிலியும் இவளும் தத்தம் ஆண்களுடன் ஒரு நீச்சல் குளத்தில் உடைகளற்று இறங்கி களிப்புறுவதையும், எமிலி ஜோடி நடந்து கொள்ளும் முறை கண்டு சீண்டி இவர்கள் கிளர்ச்சி கொள்வதும் சொல்லப்படுகிறது.

தவிர நாவலின் போக்கில் ஒரு சமயத்தில்  ஃபானி உடன் சேர்ந்து கொண்டு  எமிலியின் காமச் சீண்டல் குறித்த சம்பவம் ஒன்று நிகழ்கிறது. வீதியில் வழக்கமாக பூங்கொத்து விற்கும் பையன் ஒருவன் - (சற்றே மன நலம் பிறழ்ந்தவன் போல காணப்படுகிறான்) நேர்த்தியற்ற உடையும் முடியுமாக இருப்பவனை சீண்ட நினைத்து (அவனுக்கு ‘ டிக்’ என்று குறும்பான செல்லப் பெயர் வைக்கிறார்கள் ) அவன் வீட்டிற்கு வந்து பூங்கொத்து விற்க வரும்போது பாலியல் ரீதியாக அவனை சீண்டி உடைகளை களைந்து விளையாட்டாக சீண்டுகிறார்கள். எமிலி அவனை சபலமுற வைக்கிறாள். அப்போது அவனிடம் தெரியும் உடலியல்  மாற்றத்தை இவர்கள் கவனிக்கும் சமயம், அவன் எமிலியோடு மிருகத்தின் தீவிரமாக உறவு கொள்கிறான். சற்றும் எதிர்பார்க்காத அவனது காமத்தை எமிலி ஒரு நிலையில் உடன்பட்டு சுகிக்கத் துவங்கி விடுகிறாள். மன நலம் இல்லாதவனும் காமத்தூண்டல் பெறும்போது மனதை விலக்கிய வெறும் உடல் சீண்டப்பட்டு விடுகிறது. காமம் என்பது உடலா மனமா எனும்படியான குழப்பத்தை தெறிக்கும் இடமாக இது இருக்கிறது.

நோபர்ட்டும் விலகிப் போன பின்பு வயதான ஒருவனை கண்டு அவனோடு இணைகிறாள். அவர் இவளுக்கு தனது சொத்துக்களை உயில் எழுதி வைக்கிறார். எட்டு மாதத்தில் தீவிர குளிர் நோயால் இறந்துவிட,  சொத்துக்களுடன் இவள் தனது ஊரை நோக்கி ஒரு உதவியாள் பெண்மணியுடன் திரும்புகிறாள். ஓரிடத்தில் தங்க நேரும்போது குதிரையில் இரண்டு பேர் அந்த விடுதிக்கு வந்து  இறங்குகினார்கள். ஆச்சரிய படும் படியாக அது சார்ல்ஸ். நாவலின் முடிவை நோக்கி செல்லும் நாடகத்தன்மை கொண்டுவிடும் பகுதிகள் இவை. ஒருவரை ஒருவர் அடையாளம் கண்டு கொண்டுவிடுகிறார்கள். விடுதியின் பெண்மணி அவர்களை தம்பதிகளாக நினைத்து ஒரே அறையை தருகிறாள். ஐந்தாண்டுகள் கழித்து எதிர்பாராத விதமாக தனது காதலன் தோன்றி அதுவும் தனியறையில் இருக்கையில் ஒருவரை ஒருவர் உடல் வழியாக உணர்ந்து கொள்கிறார்கள்.

இதுவரை அவளது உடல் உணர்ந்த காமத்திற்கும் இப்போது காதலனிடம் உணரும் காமத்திற்கும் இருக்கும் வித்யாசத்தை அவள் உணருகிறாள். சொல்கிறாள்.  அதை கிளர்ந்த மனதோடு அனுபவிக்கிறாள்.  தன்னை தனது கடந்த காலத்தோடும், அதன் அடையாளங்களாகிப்போன குழந்தைகளுடனும் ஏற்றுக்கொண்ட சார்ல்சுடன் அவர்கள் பயணம் தொடருகிறது. ஊரை நோக்கி.

* * *

ஃபானி உட்பட பெண்கள் எவரும் காமத்தை சுவைக்க தயங்குவதே இல்லை. விளையாட்டாக அதனுடன் பரிச்சயப்பட்டு பிறகு அது தம் மேல் விளையாடுவதை அனுமதித்து பரவசம் கொள்கிறார்கள்.  உதைபட்டாலும் அதற்காகவே பிறந்ததை போல துள்ளும் கால்பந்தைப் போன்ற காமத்தின் அலைக்கழிப்பில் தங்களை ஒப்புவித்துக் கொண்டுவிடுகிறார்கள்.  கற்பு அச்சம் என்று ஒடுங்கி பெண்கள் இருந்த காலகட்டத்தில் இப்படி ஒரு நாவல் எத்தகைய கலகத்தை உண்டு பண்ணி இருக்கும் என்பதை ஊகிக்க முடிகிறது.

கிருத்திகாவின் வாஸவேச்வரம் நாவலில் உபன்யாஸர் இந்திரன் பற்றி சொல்லும் கதை இருக்கும். அதில் அனைவருமே காமத்தின் வாசனை பற்றி தவிப்பதும் பெண்களில் காம நுகர்ச்சியும் நாவலின் ஒரு பகுதியாக   பூடகமாக சொல்லப்பட்டிருக்கும். ஆனால்  இங்கே  ஃபானி நாவலில் முழுக்க உடலியல்  சார்ந்த காமம் ததும்புகிறது. அவற்றை அவள் கலவியின் பிசுக்குகளோடு எழுதுகிறாள். காமம் என்பது அர்த்தம் என்றால்,  உடல் என்பது சொல்லாகிறது. அதுசார்ந்த மயக்கமும் முயக்கமும் மொழியாகிறது.  அந்த மொழியின் மொழிதான் இந்த நாவல் முழுதும்.

ஒரு தங்கும் விடுதியில், சார்ல்ஸ் எதிர்பாராமல் திரும்ப கிடைக்கும் இரவன்று அவனோடு உறவு கொள்ளும் ஃபானி மிகுந்த மன நிறைவு கொண்டவளாக இருக்கிறாள். ஒரு முதலிரவாகவே மயங்குகிறாள்.  ஏனென்றால் அவள் கண்டடைவது ஒரு ஆணை அல்ல.  வயதானவரின் விதைவை மனைவியாக தனது பத்தொன்பது வயதில் எல்லாம் முடிந்து போயிற்று  என்று நினைக்கும்போது, ஆச்சரியமாக கிடைத்த நம்பகரமான புது வாழ்க்கையை.

தனது இன்னல்கள் அனைத்தையும் கேட்டுக்கொண்டு இது நாள்வரை பிறர் மூல நேர்ந்த குழந்தைகளையும் ஏற்று அதற்கும் தந்தையாக இருக்க சம்மதிக்கும் சார்ல்ஸ், அவளது புது வாழ்வு. எந்த கன்னிமை கொண்டவளும் முதலிரவு படுக்கையில் தரமுடியாத நாணத்தை  குற்றமற்ற அவனது அப்பாவித்தனத்துக்கு முன் கொண்டேன். அவனுக்கு நான் தகுதியற்றவள் என்ற எண்ணமே எப்போதைக்கும் வராத அளவுக்கு அவனை நான் காதலிக்கிறேன் என்கிறாள் ஃபானி.

காமத்தை எதேச்சையான சிறு பொறியாக பார்த்து அதனை தகிக்கும் தீக்கொழுந்தாக்கி அதையும் அதன் வியாபகத்தில் பார்த்து விடுகிறாள்.  தண்மையான நெருப்புக்குள்  சுகமாக எரிகிறாள். எரிக்கிறாள்.
இது ஒரு புறம் இருக்க காமம் என்பதை சரியானவரிடம் இனம்  கண்டு சரியாக பிரயோகித்து அதற்கு தகுதியான ஆளிடம் தந்து தொழில் முறையில் பணமாக்கும் முதிய விடுதிப் பெண்களின் சாகசமும் நேர்த்தியும் ஆச்சரியமூட்டுவன. பழம் வாங்க கடைக்கு செல்லும் ஃபானி யை உடன் தொடரும் ஒருவன் அவளை விடுதியில் வந்து பார்க்கும்போது விடுதியின் உரிமையாளர் திருமதி கோல் அவனை நடத்தும் விதம், அவனுக்கு மறுப்பை சொல்லி அதே சமயம் ஒரு சபலத்தை ஏற்படுத்தும் நைச்சியம், விரைவில் அவனுக்கு விழுந்து விடாதே - அவன் நல்லவனா என்று விசாரிக்க வேண்டும் என்று இவளிடம் சொல்லி - அவர்களது தொழில் நேர்த்தி இப்படி பல இடங்களில் சொல்லப்படுகிறது.

ஃபானி அழகானவள். வசீகரமானவள். அவளுடைய கிராமத்து உடற்கட்டு ஒரு பெரும் சொத்து. அவளுக்கு வாடிக்கையாளர்கள்  பணத்தை ஏகமாக தரும் போதும் திருமதி கோல் அன்போடு அதை அவளுக்கே தருகிறாள். இது உனக்கானது என்கிறாள். உறிஞ்சிப் பிழைக்கும் தன்மை இதில் எங்கேயும் இல்லை. ஆரம்பத்தில் வரும் ஒரு விடுதி பெண்மணி சற்று  கறாராக இருக்கிறாள். ஆனால் வஞ்சங்கள் இல்லை.

குப்ரிக்கின் பலிபீடத்தில் பாலியல் தொழிலாளிகளின் கஷ்டம் சொல்லப்பட்டிருக்கும். ஜி நாகராஜன் அவர்களது வலிகளை அந்த சமூகத்தின் சூழலை படம் பிடித்திருப்பார். பாலியல் பெண்ணோடு குடும்பம் நடத்த விரும்பும் கந்தன் மனநிலை இங்கே பெண் ஃபானி க்கு இருக்கிறது ஓரளவு. ஆனால் கனிவில் அல்லது  விருப்பத்தில் அது நிகழ்வதாக இல்லை. விளையாட்டாகவே நடக்கிறது. அல்லது அடிமையிடம் நடந்து கொள்ளும் குரூரம் இருக்கிறது.  விடியற்காலையில் அசதியாக உறக்கத்தில் இருக்கும் போது, அவன் உள்ளே நுழைந்த சப்தம் கேட்டு முழுதாக விழிப்பதற்குள், அவளது உடைகள் மேல்நோக்கி  விலக்கப்படுகின்றன. களையப்படுவது கூட இல்லை.

 'மங்கலத்து தேவதை'யில் வறிய நிலை நிலவும் குடும்ப சூழலில் தொடர்ந்து அங்கே   பாலியல் உறவுகள் நடந்து கொண்டே இருக்கும். நளினி ஜமீலாவில் அவள் தான் விரும்பியே தனது நபர்களை தேர்ந்தெடுத்து அவர்களோடு இருப்பாள். அங்கே அவளுக்கு குடும்ப சூழல்தான் இந்த தொழிலுக்கு வந்ததற்கு காரணமாக இருக்கும் அவளுக்கு சுய பச்சாதாபமோ இரக்கம் ஏங்கி நிற்கும் மனமோ இல்லை. குறைந்த உழைப்பில் நிறைய வருமானம் என்கின்ற மனநிலையே அவளுக்கு இருக்கும் (நமது இலக்கிய உலகம் அதை சோக ரசமாக அல்லது அநியாயத்தில் பிடிபட்டு தவிக்கும் பெண்ணாக அறிமுகப் படுத்த முனைந்ததாக நினைவு ). ஆனால் மிகவும் தட்டையான மொழியில் எழுதப்பட்டது சுய சரிதப் புதினம் அது. ஒரு இரவுக்குப் பிறகு வாடிக்கையாளரை அனுப்பிவிட்டு  சற்றே தனிமையில் இருந்துவிட்டு வெளியே வந்து குளிரில் படுத்துக்க கிடைக்கும் சாலையோர சிறுவர்களுக்கு டீ  வாங்கி தரும் பிரபஞ்சமினி சிறுகதை - வாடிக்கையாளராக செல்லும் ஒருவன் அவள் முன்னாள் துணை நடிகை என்பதை அடையாளம் கண்டு நெகிழும் ஜெயமோகனின் சிறுகதை - பாலியல் தொழிலாளியான அவள் வாடிக்கையாளரின் நோயுற்ற உடலும் சகிக்க முடியாத ஆணுறுப்பு பிரதேசமும் கண்டு அவனை தள்ளி விட தலை மோதி அவன் இறந்து போகும் சம்பவத்தை வைத்து ஷங்கர் ராம சுப்பிரமணியன் எழுதிய கட்டுரையும் - இந்த பாலியல் பிரதேசத்து சில படைப்புகள். ஆனாலும் எனக்குத் தெரிந்தவரை  நாவல் என்ற வகையில் விரிவு கொண்ட தமிழ் நாவல்களில் காணக்கிடைக்காத ஒரு பிரதேசம் ஃபானி ஹில் நாவலில் இருப்பதாக கருதுகிறேன்.

ஒரு வகையில் வசதியான பிரமுகர்களுக்கான  அந்தரங்க நாயகியாக இருந்த தஞ்சை கும்பகோணம் பிரதேசத்து தேவதாசிகளைப் போன்ற அடுக்கில் உள்ள பெண் இவள்.  இசை மற்றும் நாட்டியம் என்பதை கடவுளுக்கு காணிக்கை என்று உண்டாகிய சமூகம் மெல்ல மெல்ல சிதைந்து வைப்பாட்டிகளாக கீழிறங்கி விட்டாலும் அவர்கள் வேசைகள் அல்லர். மோகமுள் யமுனாக்கள் உண்டு. ஒரு வகையில் ஜப்பானிய  பிற்காலத்து கெயிஷாக்கள் கூட கலையின் மூலம் பாலியலுக்கு தொடர்ப்பூட்டுபவர்கள். ஆனால் இந்த நாவலில் பாலியலுக்கு விழைவுக்கு நேரடியாக குதிப்பவர்கள்தான். அதில் தள்ளப்பட்டாலும் அங்கே நீந்தி விளையாடுவதை கேளிக்கை தொழிலாக கொண்டுவிட்டவர்கள்.  சற்றேனும் அன்புக்காக எதிர்பார்க்கும் அவர்கள் கருணைக்காக கையேந்தி நிற்பதே இல்லை.  அதே  சமயத்தில் அவர்கள் வசதியான காமுகர்களை எளிதாக பிச்சைக்காரர்களாக்கி விடுகின்றனர்.  இதில் ஈடுபடுவதில் பாதி நிர்பந்தமும் பாதி விருப்பமும் இணைந்தே உள்ளது என்று எழுதுகிறார்.

* * *



சில மொழிப்பயன்பாடுகள் எளிமையாகவும் பொருத்தமாகவும் அமைந்திருக்கின்றன. ஒன்றிரண்டைச் சொல்லவேண்டுமென்றால் -

"எனது நரம்புகளிலெல்லாம் திரவ நெருப்பை ஓடச்செய்து விட,  மூச்சுத் திணறும் அளவுக்கு உணர்ச்சி, வேகம் கொண்டு விட்டது"

"பேரின்பத்தின் பெரும்துயரில் செத்துவிட்டது போல இருந்தாள்"

"இரண்டாம் முறையின் போது தாங்கமுடியாத அளவுக்கு பித்தேறியிருந்த நான் அவளை இறுக்கத்தழுவி கவ்விக் பற்றிக்கொண்டுவிட்டேன், என்னை ஆசுவாசப்படுத்தி மீட்டெடுக்கும் விசை அவளிடம்தா'ன் இருப்பதைப் போல"

'ஆனால் அவன் மறுமுறையும் நோகும்படி இயங்கியபோது, ஒரு முனகல் கூட இல்லாமல் தீவிரமான வலியைப்  பொறுத்துக்கொண்டேன்,  தீவிரமான காதலால் "

'அவனை கொடியின் நுனிச்சுருள் போல வளைத்துப் பற்றியிருந்தேன்"

'அபரிமிதமான வலியினூடே   அபரிமிதமான சந்தோஷத்தை அடைந்திருந்தேன்'

'நமது நல்லொழுக்கங்களை தீயொழுக்கங்களும் பெருமளவு நமது சூழ்நிலையை பொறுத்து அமைந்துவிடுகின்றன'


சில ஆங்கிலப் பிரயோகங்கள் அந்த மொழிக்கே உரித்தான அழகுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன-.

- riot of Joys, itching fires, என்கிறார் ஒரு இடத்தில்.
- உணர்ச்சி  மேலிட கண்ணீர் துளி உகுப்பதை,  bedewing my hands with his tears.
- ஸ்பரிசத்தில் வேதனையை,  incendiary touch.
- தன் உடலை தனது விரல்வழி அறிகையில், I deflower myself, என எழுதுகிறார்.
- that instance, there is no dress like an undress, என்று ஒரு வரி. இதை மொழிபெயர்க்கும்போது அதன் அர்த்தம் நமக்கு புரியும். ஆனால் அதில் உள்ள அந்தரங்க ஓசைநயம் விடுபட்டு போய்விடும். இப்படியான பல மெய்ப்பாடுகளின் மொழி வெளிப்பாடுகள் இதில் உண்டு.

இந்த நாவலில் ஆங்கில மொழி ஒரு இனிய சலுகையாக அல்லது சமாதானமாக தோன்றுகிறது.  ஏனென்றால் பகிர்ந்து கொள்ள சற்று அதி அந்தரங்கமான அல்லது லஜ்ஜைக்குரிய பிரயோகங்களை அந்நியப்பொது மொழியில் சொல்லிவிடும்போது அது சௌகரியமாக அமைந்துவிடுகிறது. மேலும் இதில் சில பிரயோகங்கள் அதன் தமிழ்ப்படுத்தலை மீறிய அல்லது அடங்காத வெளியில் உலவுகின்றன. அவற்றை தமிழ்படுத்தும்போது சற்று கொச்சை கலந்துவிட வாய்ப்புண்டு. உதாரணமாக  balsemic injection, intromission. Inamorata, inamorato போன்றவை மொழி மாற்றத்துக்கு உட்பட முரண்டு பிடிக்கும் எழுத்துக்கள்.  அவற்றுக்கு இணையான தமிழ்ச்சொற்கள் இருக்கலாம். அதற்காகவேயான சொற்கள் உண்டா என்று தெரியவில்லை.   இப்படியானவற்றால் இந்த நாவல் முழுவதையும் அதன் அர்த்தங்கள் தெரிந்துகொண்டபோதும் முகச்சுளிப்பின்றி படித்து கடந்துவிட முடிகிறது. 

ஒருவகையில், அலுப்பூட்டாமலும் அல்லது தயக்கம் இருந்தாலும் இந்த நாவலை வாசிக்கும்படி ஆக்குவது ‘அப்பட்ட’த்தை தவிர்த்த இந்தவித வசீகர மொழியாடலே.


Fanny Hill: Memoirs of a Woman of Pleasure, John Cleland (1709 - 1789) 
இணையத்தில் வாசிக்க- Gutenberg, LibriVox

Image Credit : Books Should be Free

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...