சிறப்பு பதிவர் : என். ஆர். அனுமந்தன்
நல்ல உரைநடை கொடுக்கும் சந்தோஷமே தனி. Geoff Dyer என்பார் எழுதிய "Zona - A Book About a Film About a Journey to a Room" என்ற புத்தகம் வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். Tarkovsky என்ற மேதை இயக்கிய Stalker என்ற திரைப்படத்தைப் பற்றிய புத்தகம் இது. 162 நிமிடங்கள் ஓடும் இந்தப் படத்தில் 142 ஷாட்டுகள்தான் என்பது விசேஷம். படம் செம மொக்கையாக இருக்கும் என்று நீங்கள் நினைத்தால் தவறில்லை.
பணம் போட்டவர்கள் படத்தின் ப்ரிவ்யூ பார்த்துவிட்டு, "படம் இன்னும் கொஞ்சம் விறுவிறுப்பாக இருக்கலாமே, அதிலும் படத்தின் ஆரம்பத்திலாவது...." என்று அழுகையை அடக்கிக் கொண்டு சொன்னபோது தார்கோவ்ஸ்கி கோபத்தில் பொங்கி விட்டாராம் - படத்தின் ஆரம்பம் இன்னும் மெதுவாகவும் மொக்கையாகவும் இருந்திருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் தெரியாமல் தியேட்டருக்கு வந்தவர்களுக்கு ஆக்சன் ஆரம்பிப்பதற்குள் ஓடிப் போக நேரமிருக்கும், என்றார் அந்த மேதை.
அதற்கு பணம் போட்டவர்களில் ஒருத்தர், "படம் பார்ப்பவர்களுக்கு படம் எப்படியிருக்கும் என்றுதான் சொல்ல வந்தேன்..." என்று தயங்கித் தயங்கி ஆரம்பித்ததை, "ஆடியன்ஸைப் பற்றி எவனுக்குக் கவலை? எனக்கு இரண்டே பேர்தான் முக்கியம். Bresson and Bergman. இதை நீ பைப்பில் நிரப்பி புகைத்துப் பார்" என்று வெட்டிவிட்டாராம்.
அதெல்லாம் வேறு கதை. நல்ல உரைநடை என்று சொன்னனே, இது ஒரு வாரமாகத் திரும்பத் திரும்ப நினைவுக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது:
இதைப் படித்தபின் எல்லா இடத்திலும் இந்த மாதிரி ஆட்கள் தென்படுகிறார்கள். இதுவரை எப்படி இவர்களை கவனிக்காமல் விட்டேன் என்று ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
பணம் போட்டவர்கள் படத்தின் ப்ரிவ்யூ பார்த்துவிட்டு, "படம் இன்னும் கொஞ்சம் விறுவிறுப்பாக இருக்கலாமே, அதிலும் படத்தின் ஆரம்பத்திலாவது...." என்று அழுகையை அடக்கிக் கொண்டு சொன்னபோது தார்கோவ்ஸ்கி கோபத்தில் பொங்கி விட்டாராம் - படத்தின் ஆரம்பம் இன்னும் மெதுவாகவும் மொக்கையாகவும் இருந்திருக்க வேண்டும், அப்போதுதான் தெரியாமல் தியேட்டருக்கு வந்தவர்களுக்கு ஆக்சன் ஆரம்பிப்பதற்குள் ஓடிப் போக நேரமிருக்கும், என்றார் அந்த மேதை.
அதற்கு பணம் போட்டவர்களில் ஒருத்தர், "படம் பார்ப்பவர்களுக்கு படம் எப்படியிருக்கும் என்றுதான் சொல்ல வந்தேன்..." என்று தயங்கித் தயங்கி ஆரம்பித்ததை, "ஆடியன்ஸைப் பற்றி எவனுக்குக் கவலை? எனக்கு இரண்டே பேர்தான் முக்கியம். Bresson and Bergman. இதை நீ பைப்பில் நிரப்பி புகைத்துப் பார்" என்று வெட்டிவிட்டாராம்.
அதெல்லாம் வேறு கதை. நல்ல உரைநடை என்று சொன்னனே, இது ஒரு வாரமாகத் திரும்பத் திரும்ப நினைவுக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது:
He's one of those barmen who has the knack of imbuing the simplest task with grudge, making it feel like one of the labours of a minimum-wage Hercules.
இதைப் படித்தபின் எல்லா இடத்திலும் இந்த மாதிரி ஆட்கள் தென்படுகிறார்கள். இதுவரை எப்படி இவர்களை கவனிக்காமல் விட்டேன் என்று ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
