புவியிலோரிடம் - பா. ராகவன்

- வெ சுரேஷ் - 

 1989-91 ஆண்டுகள் இந்திய அரசியல் மற்றும் சமூக வரலாற்றில் முக்கியமான, கொந்தளிப்பான காலகட்டம். மத்தியில் ராஜீவ் தலைமையிலான காங்கிரஸ் தோற்று வி.பி. சிங் தலைமையிலான ஐக்கிய முன்னணி இடது மற்றும் வலதுசாரிகளின் ஆதரவோடு ஆட்சியில் அமர்ந்தது. அந்த அரசு மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரைகளை அமலாக்குவதாக அறிவித்தது. வட மாநிலங்கள் எங்கும் அதற்கு எதிரான போராட்டங்கள் வெடித்தன. அந்த சமயத்தில்தான் நாடெங்கும் இட ஒதுக்கீடு என்பது சலுகையா, உரிமையா, தகுதி என்றால் என்ன, அது சிலருக்கு மட்டுமே  உரித்தானதா என்பது போன்ற பல கேள்விகள் பொதுவெளிகளில் பெரிதும் விவாதிக்கப்பட்டன. ஆனால் தமிழகத்தில் மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரைகளுக்கு எதிரான நிகழ்வுகளும் விவாதங்களும் அவ்வளவாக இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். அதற்கு இரண்டு காரணங்கள் இருக்கலாம். ஒன்று, இங்கு முற்பட்ட வகுப்பினர் எனப்படும் சாதிகளின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாக இருந்தது. இரண்டு, தமிழகத்தில் சமூக ஆதிக்கம் செலுத்தக்கூடிய முக்கியமான சாதிகள் அனைத்தும் 70களின் இறுதியிருலிருந்தே, பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் என்ற அடையாளத்தைப் பெற்று இட ஒதுக்கீட்டிற்கு தகுதி பெற்றிருந்தன. இங்கு மண்டல் குழு  பரிந்துரைத்த அளவுக்கு மேலேயே பிற்படுத்தப்படோருக்கான இட ஒதுக்கீடு நடைமுறையில் இருந்தது. அதனால் மண்டல் பரிந்துரைகள் பெரிதாக தமிழகத்தின் சமூக அரசியல் தளங்களில் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கவில்லை.

குற்றியலுலகம் - பா.ராகவன்

”நிஜமான வாசகன் புத்தகம் வாங்கித்தான் படிக்கிறான். டவுன்லோட் வாசகர்கள் ஹார்ட் டிஸ்கை மட்டுமே நிரப்பிக் கொள்கிறார்கள்”

சென்ற புத்தகவிழாவில் நண்பர் அப்புவின் புத்தகத்தைப் பொறுக்கப் போனவன் மதி நிலையத்தில் “குற்றியலுலகம்” புத்தகத்தைப் புரட்டினதும் கண்ணில் பட்ட முதல் ட்வீட் இது. 

தலையைப் வலப்பக்கவாட்டில் சாய்த்து வலக்கண்ணை மூடி வான் நோக்கியவாறே என் அலமாரியில் ரொப்பி வைத்திருக்கும் படிக்காத பல புத்தகங்களை நினைத்துப் பார்த்துக் கொண்டேன். ”ஹார்ட் டிஸ்கை என்னா பாரா சார், நான் அலமாரியையும் ரொப்பி வெச்சிருக்கேனே!”. இந்த பாவத்தை எதைச் செஞ்சு சரிகட்ட என்ற யோசனையில்.... ஒரே வழிதான் இருக்கு. இந்த புத்தகத்தையும் வாங்கி அலமாரில அடுக்கிடுவோம் என்று அந்த சின்னஞ்சிறு புத்தகத்தையும் அள்ளிக் கொண்டென்.

நானறிந்த வரையில் தாங்கள் போட்ட ட்வீட்டுகளின் தொகுப்பைப் புத்தகமாக வெளியிட்டவர்கள் மூவர். முதலில் பேயோன் 1000 வெளியிட்டார் பேயோன். அடுத்தது பா.ராகவனின் இந்தப் புத்தகம், மூன்றாவதாக நம் அன்பர் வேதாளம் ஈ’புத்தகமாக வெளியிட்ட இனியவை 140. பாராவும் பேயோனும் ஒருத்தரே என்ற ஊரறிந்த ரகசியம் நிஜம் என்றால் இப்படிப் புத்தகங்களை வெளியிட்டவர்கள் இருவர் எனலாம் :)

இந்தப் புத்தகங்களுக்கான வாசகர் வட்டம் எப்படியிருக்கும், அதை எப்படி அனுமானித்து தைரியமாக இவ்வகைப் புத்தகங்களை வெளியிடுகிறார்கள் என்பது எனக்கு ஆச்சர்யமே. ட்விட்டரைத் தெரியாதவர்களுக்கு புதுவகையிலான ‘கண்டெண்ட்’ கொண்ட இந்த வகைப் புத்தகம் எவ்வகையில் சுவாரசியம் ஏற்படுத்தும் என்பது முதற்கேள்வி. ட்விட்டர் நன்கு பரிச்சயம் உள்ளவர் ஒருத்தர் தான் முன்னமே படித்த ட்வீட்ட்டைப் புத்தக வடிவில் வாங்கிப் படிப்பாரா என்பது அடுத்த கேள்வி. பாரா போல பிரபல எழுத்தாளர் என்றால், “அட, நம்ம ரைட்டர் எதோ புச்சா ஏதிருக்காருபா”, என்று சிலப்பலர் வாங்கலாம். எனவே, எனிவே.... இப்படிப்பட்ட ஒரு புத்தகம் வெளியிட்டமைக்கே மனதார பாராட்டிக் கொண்டு புத்தகத்தைப் புரட்டினால், அடடா! அடடா! நோட் பண்ணுங்கய்யா நோட் பண்ணுங்கய்யா என்று நிறைய ட்வீட்கள். சரியாத்தேன் புத்தகத்தை வாங்கியிருக்கோம்.

எழுத்து என்பது கை பழகிய நுட்பம் எனினும் ட்விட்டரில் நூற்று நாற்பதில் தான் சொல்ல வந்ததை ‘நச்’ என்று சொல்வது பெரிய சவால்தான் என்று பாரா முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார். சொக்கனும் இதை அடிக்கடி சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன்.

சமீபத்தில் எங்கோ இதைப் படித்தேன்: ஒரு பிரபல ஆங்கில எழுத்தாளரிடம் கேட்டார்களாம் - “நீங்கள் எழுதுவது எல்லாமுமே எப்படி சுவாரசியம் நிறைந்ததாக இருக்கிறது?”, என்று. “படிக்கையில் ஆயாசம் ஏற்படுத்தும் அனைத்தையும் வெட்டிவிட்டே ஒரு பதிவை / புத்தகத்தை நான் வெளியிடுகிறேன்”, என்றாராம் அவர். படிக்க ரொம்பவும் சாதாரணமாகத் தெரிந்தாலும் அந்த எழுத்தாளர் சொன்னது எழுதுபவர்களுக்கு மிகப் பெரிய விஷயம்.

”நாப்பது வார்த்தை மொதல்ல எழுதுங்க. அதுலருந்து பிடிவாதமா பன்னண்டு வார்த்தையை எடுத்துடுங்க. உங்க மெயில் எவ்ளோ க்ரிஸ்ப்பா இருக்குன்னு அப்போதான் புரியும்”, என்று இதையேதான் அலுவலக நண்பர் குமரகுருவும் அலுவலக மடல்களை வரையும்போது சொல்லுவார்.

”இங்கே இணையத்தில் நான் காணும் பல சீரியஸான இலக்கிய விவாதங்கள் எல்லாம் ஆதித்யா சேனலில் வெளியிடப்படுவதற்கான அத்தனைத் தகுதிகளையும் முழுமையாகப் பெற்றுள்ளவையாகத் தெரிகின்றன”

இப்படி எழுதினால் 165 character என்று தலையில் தட்டுகிறது ட்விட்டர். ”இங்கே”,  “அத்தனை”, “முழுமையாக” ஆகிய வார்த்தைகளை நீக்கினாலும் 140’ல் அடங்கிவிட மாட்டேன் என்கிறது. 

பல இணைய இலக்கிய விவாதங்கள் ஆதித்யா சேனலில் வெளியிடத் தகுதி வாய்ந்தவையாக உள்ளன

என்று அதை உருமாற்றினால் 120’;லேயே அடங்கிவிடுகிறது. அதைத்தான் தன் ட்வீட்கள் நெடுக செய்திருக்கிறார் பாரா. தேவையற்ற வார்த்தைகளை வெட்டினால் கச்சிதமாகச் சொல்ல வந்தது மாத்திரம் எப்படி அழகாக வந்து விழுகிறது பாருங்கள். 

பாராவின் ட்வீட்கள் பெரும்பாலும் ஏதேனும் ஒரு விதத்தில் நம் ஒவ்வொருவரையும் தொடுகிறது; ஏதேனும் ரசனை சார்ந்தோ அல்லது ஒரு வலியைப் பகிர்வதன் வாயிலாகவோ. உதாரணமாக வெவ்வேறு மனப்பகிர்வுகள் இரண்டினை இந்தப் புத்தகத்தில் அடுத்தடுத்து காணமுடிகிறது:

ஆழ யோசித்தால் புற்றுநோய் மட்டுமே கடவுளையும் விஞ்ஞானத்தையும் சேர்த்து தோற்கடித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று தோன்றுகிறது

இட்லி உப்புமாவின் ருசி ஏன் இட்லியிலோ உப்புமாவிலோ இருப்பதில்லை?

அங்கங்கே நிறைய பொறுத்துக் கொள்ளத்தக்க மொக்கைகளும் உண்டு. சில ட்வீட்கள் ஜென் வகைபோல, நமக்குப் புரிவதில்லை. குறையொன்றுமில்லை பாட்டின் பேரில் என்ன கோபமோ பாராவுக்கு, இசை தவிர்த்து அதில் ஏதுமில்லை என்கிறார் (நான் தப்பாய்ப் படித்தேனோ?). எம்.எஸ்’சும், ராஜாஜியும் பாடலில் தெரியவில்லை என்கிறாரா? நமக்குப் புரியலை.

மற்றபடி சினிமா, இலக்கிய, அரசியல், கிரிக்கெட் என்று ஆல்-ரவுண்ட் ட்வீட்கள் புத்தகம் முழுதும் உண்டு. பீச் ஸ்டேஷனில் கையிலெடுத்தால் தாம்பரம் வருமுன் இரண்டுமுறைகள் வாசித்துவிடத்தக்க வகையில் புத்தகத்தின் சைஸும், சுவாரஸ்யமும்.

குற்றியலுலகம் | பா.ராகவன் | மதி நிலையம் | 80 பக்கங்கள் | ரூ.40/- 

இணையம் மூலம் புத்தகத்தை வாங்க: கிழக்கு

குதிரைகளின் கதை – பா.ராகவன்

சென்ற வருடம் காரைக்குடி புத்தக கண்காட்சியின்போது அகப்பட்ட புத்தகம் இது. பொதுவாக, வாங்க வேண்டும் என ஏற்கனவே இறுதி செய்து வைத்திருக்கும் புத்தகங்களைத் தவிர பிறவற்றை வாங்குவதற்குமுன் முன்னுரையை ஒரு இரண்டு நிமிடமாவது வாசிப்பேன். அப்படி வாசித்ததால் வாங்கிய புத்தகம்தான் பா.ராவின் 'குதிரைகளின் கதை'. குமுதம் ஜங்ஷன் இதழில் ‘காந்தி சிலை கதைகள்’ எனும் பெயரில் வெளிவந்த எட்டு சிறுகதைகளின் தொகுப்பிது. 

பாகிஸ்தான் - by பா.ராகவன்

* பாகிஸ்தானின் பிரபல கிரிக்கெட் வீரர்கள் இந்தியாவுக்கு விளையாடினால்?

* பாகிஸ்தானின் வளம் மிக்க பல ஜீவ நதிகள் இந்தியாவுக்கு சொந்தமானதாக இருந்தால்?

* சானியா மிர்சா இந்தியாவின் மருமகளாகவே இருந்தால்?

இப்படி பல கேள்விகள் கேட்டுக் கொண்டே போகலாம். இதெல்லாம் இந்தியா - பாகிஸ்தான் பிரிவினை ஆகாமல் இருந்தால் நடந்திருக்கலாம். ஆனால், பாகிஸ்தான் பிரிந்தே ஆகவேண்டும் என்று உறுதியுடன் இருந்த ஒரே நபர் - ஜின்னா. சுதந்தர இந்தியாவில் இஸ்லாமியர்களுக்கு போதிய பாதுகாப்பு இருக்காது என்று அடம் பிடித்து, காந்தி, நேரு, படேல், மவுண்ட்பேட்டன் ஆகிய அனைவரும் பலமுறை எடுத்துச் சொல்லியும், பாகிஸ்தானை தனியாக பிரித்துக் கொண்டு போனார். அப்படிப் போனவர் அடுத்த வருடமே, அதாவது செப். 11, 1948ல் மரணமடைந்து விட்டார். அப்போது மவுண்ட்பேட்டனிடம் ஒரு அதிகாரி - ”இன்னும் கொஞ்ச காலம் ஜின்னா இருந்திருந்தால், பாகிஸ்தானை எங்கேயோ கொண்டு போயிருப்பார்” - என்றாராம். அதற்கு மவுண்ட்பேட்டன் சொன்னது - ”இவர் இவ்வளவு சீக்கிரம் இறந்துவிடுவார் என்று தெரிந்திருந்தால், பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் பாகிஸ்தானை பிரிக்கவே விட்டிருக்காது”.

அன்சைஸ் by பா.ராகவன்

அன்சைஸ்

ஆசிரியர்: பா.ராகவன்

பக்கங்கள்: 166

விலை: ரூ.110

மதி நிலையம்.

விமானம் பறக்கத் தயாராகும்போது ஒரு அறிவிப்பு வரும். ”உங்க சீட்-பெல்ட்களை போட்டுக் கொள்ளவும்”. சரின்னு போட்டுக்குவோம். கொஞ்ச நேரம் போனபிறகு, சரி, இப்போ நிலைமை சரியாயிடுச்சு, உங்க சீட் பெல்ட்களை கழற்றி விடணும்னா விட்டுக்கலாம்னு சொல்வாங்க. பிறகு மறுபடி இறங்கும்போதும் அதே மாதிரி போட்டுக்கணும். அதே மாதிரிதான் இந்த புத்தகம் படிக்கும்போதும். விஷயத்தை சொல்றேன். மேலே படிங்க.

அன்சைஸ். பாராவின் கட்டுரைத் தொகுப்பு. மொத்தம் 25 கட்டுரைகள். ஒரே அமர்தலில் மொத்த புத்தகத்தையும் படிச்சி முடிச்சிடலாம். அட 160+ பக்கங்கள்தானேன்னு சொல்லக்கூடாது. அவை சுவாரசியமா இருப்பதால் அப்படி சொன்னேன்.

புவியிலோரிடம்- பா.ராகவன்

 "கண்ணுக்குத் தெரியாத சிறுசிறு நூலிழைகளில் யாரோ மணி கோத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நெருக்கமாகவும் பிசிறுகளற்றும். நகக்கணு இடைவெளி அளவே வெளியில் நீட்டிக் கொண்டிருக்கிறது நூலிழையின் முனைகள். இழுத்து ஒரு முடிச்சுச் போட்டு விட இயலுமா என்பது தான் சவால். பார்வையைக் குறுக்கி, இரு கைவிரல் நுனிகளில் தாங்கிப் பற்றி இழைகளை ஒன்று சேர்ப்பதில் ஜீவன் முடிந்து விடுகிறது. வழுக்கி ஓடும் மணிகளைச் சேர்த்துத் தொடுத்து மீண்டும் மீண்டும் எப்படியாவது மாலையாகிவிடக் காத்திருக்கின்றன நூலிழைகள். முடிச்சிடப்பட இயலாத அதன் நுனியில்தான், வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோமா என்ன ? "