புதுவையில் பாரதி - ப.கோதண்டராமன்

ஒரு கடையில் பாரதியார் பற்றிய புத்தகத்தைத் தேடிக் கொண்டிருந்த போது, இந்தப் புத்தகம் அகப்பட்டது. முன்னட்டை மடிந்து உடைந்து போய், மொத்தப் புத்தகமும் பழுப்பேறிப்போய் இருந்தது. முதல் பதிப்பு 1980ல் வெளிவந்திருக்கிறது. நான் வாங்கியது 1990ல் வெளியான இரண்டாவது பதிப்பு. இருபத்தைந்து வருடத்திற்கு மேல் அந்தப் புத்தகம் பத்திரமாக விற்பனைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்திருக்கிறது. அதற்கு முன் அறிந்திராத பல விஷயங்களை இந்தப் புத்தகத்திலிருந்து தான் அறிந்து கொண்டேன் என்பதால், இதை ஒரு முக்கியமான ஆவணமாக நினைக்கிறேன்.

மோகமுள் - தி.ஜானகிராமன்

சிறப்புப் பதிவர்: சுசிலா ராமசுப்ரமணியன்

.....என்னைவிட எட்டு வயது அதிகமான ஒரு பெண். நன்றாகப் படித்தவள். நல்ல வடித்தெடுத்த அழகு. அடிக்கடி அவளோடு பேசிப் பழகும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. ஆழ்ந்த அமைதியும், புத்திக் கூர்மையும், எதையும் கண்டு வியந்துவிடாத அழுத்தமும் நிறைந்த அவளை மரியாதையாகப் போற்றத் தொடங்கினேன். கடைசியில் அது மோகமாக மாறி, அவள் அதைத் தெரிந்துகொண்டு, என்னைப் பார்த்துச் சிரித்துவிட்டுப் போய், ஒரு வருஷம் கழித்து யாரோ ஒரு மின்சார என்ஜினீயரைக் கலியாணம் பண்ணிக் கொண்ட செய்தியைக் கேட்டது.... - .....இந்த எல்லாமாகச் சேர்ந்து, கொதித்து “மோகமுள்” என்ற நாவலாக ஆகிவிட்டது. 

மோகமுள் பிறந்த கதை பற்றி தி.ஜா (நன்றி: சொல்வனம்)

மோகமுள் - இந்த வித்யாசமான தலைப்பே கதையைச் சொல்லிவிடுகிறது. கதையின் நாயகன் பாபு. சற்றே மரபு மீறிய காதலாய் தன்னைவிட மூத்தவளான யமுனாவின் மீது அவன் கொள்ளும் மோகம்; அந்த மோகம் இசையுலகின் உயர்ந்த இடத்தை அவன் அடையும் லட்சியத்திற்கும் அவனுக்கும் இடையில் நின்று நிரடும் நிரடல், இவர்களைச் சுற்றி பலப்பல கதாபாத்திரங்கள் என்று சுமார் 700 பக்கப் புதினம். முன்னூறு அல்லது ஐநூறு வார்த்தைகளில் இந்தப் புத்தகத்திற்கு அறிமுகமோ அல்லது விமர்சனமோ எழுதித் தள்ளுதல் என்பது எந்த வகையிலும் நியாயம் ஆகாது. 

தென்னாப்பிரிக்காவில் சத்தியாகிரகம் - காந்தி

I do not write this book for merely writing it. Nor is it my object to place one phase of history of South Africa before the public. My object in writing the present volume is that the nation might know how Satyagraha, for which I live, for which I desire to live and for which I am equally prepared to die, originated and how it was practiced in a large scale – M.K.Gandhi

காந்தியின் மீது ஆச்சரியமும் அவரைப் பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற விருப்பமும் காந்தி திரைப்படத்தைப் பார்த்த பின் தான் உருவானது. பலரும் இந்த திரைப்படமே தங்களை காந்தியின் பால் ஈர்த்ததாகத் தெரிவித்திருக்கிறார்கள். அத்திரைப்படம் ஒரு சாதனை; சில மணிநேரத்தில் காந்தியைப் பற்றிய கண்ணோட்டத்தை மாற்றும் வல்லமை அதற்கிருந்தது. அதற்காக அடுத்த நாளிலிருந்து நான் காந்தியவாதியாகிவிட்டேன் என்றில்லை; ஆனால், காந்தியை நோக்கித் திருப்பிவிட்டது அந்தப் படம் தான் என்பதை உறுதியாகச் சொல்வேன். சத்தியாகிரகம் என்றால் என்ன? அது எப்படித் தொடங்கியது என்ற அடிப்படை விஷயங்களை அதை உருவாக்கியவர் வழியாக புரிந்துகொள்வதே எளிதாக இருக்கும். மற்றவர்கள் எழுதும் போது அதன் மீதான தங்களுடைய கருத்துக்களையும் ஏற்றிவிடக்கூடும். காந்தி, முன்னுரையிலேயே சொல்லிவிடுகிறார், “இதில் எதையும் கூட்டிச் சொல்லவில்லை”. அதே போல், படிக்கும் போது அதிகப்படுத்திச் சொல்லப்பட்டதாக ஒரு வாக்கியத்தைக் கூட உணரமுடியவில்லை.

பாஷாங்கராகம் - தி. ஜானகிராமன்

வடக்கு வாசல் யதார்த்தா கி. பென்னேஸ்வரன், "ஜூகல்பந்தி" என்ற ஒரு சிறுகதை தொகுப்பு பதிப்பித்திருக்கிறார். 2006ஆம் ஆண்டு பதிப்பு . எல்லாம் சங்கீதக் கதைகள் : ஸ்வாமிநாத ஆத்ரேயனில் துவங்கி எஸ்/ ராமகிருஷ்ணன் வரை 28 சிறுகதைகள்.  ஜெயமோகன், பிரபஞ்சன், கல்கி, வாஸந்தி, மௌனி,  செ. யோகநாதன், நீல. பத்மநாபன்,  கு. அழகிரிசாமி, சம்யுக்தா என்று நீளும் இந்தப் பட்டியலில் யுவன் சந்திரசேகர், சாரு நிவேதிதா, பா. ராகவன் முதலான இலக்கிய ஆளுமைகளும் உண்டு. நாஞ்சில் நாடன், அ. முத்துலிங்கம், ஆ மாதவன் முதலான முதுபெரும் இலக்கிய பேராளுமைகளும் உண்டு.

அத்தனையையும் எழுத ஆசை, ஆனா தி.ஜா வாரப் பதிவாக இது இருப்பதால் ஒரே ஒரு கதைதான் - "பாஷாங்கராகம்".

காப்காவின் உருமாற்றம்

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நான் கல்லூரியில் பயிற்சி மருத்துவராக பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த நாட்களில் வாசுதேவனை (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) சந்தித்தேன். நானும் என் நண்பனும், எங்கள் ஆசிரியர் ஒருவருடன் சென்னை புறநகரில் உள்ள அந்தத் துயரரின் வீட்டுக்குச் சென்றோம். அந்த மத்திய வர்க்க வாடகை வீட்டில்,  ஒய்வு பெற்ற  அவனது தந்தையும், தாயும், பாலிடெக்னிக் படித்துக்கொண்டிருந்த ஒரு  தம்பியும் வசித்து வந்தனர். வாசுதேவன் பொறியியல் படித்து நல்ல பணியில் இருந்த பொறுப்பான இளைஞர். எந்த தீய சகவாசங்களும், கெட்ட பழக்கங்களும் அவருக்குக் கிடையாது. 

அதற்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்  பணி முடித்து வீடு திரும்பிய ஓரிரவில் கொடுமையான விபத்தில் தலையில் பலத்த காயம்பட்டு, சுய நினைவை இழந்திருந்தார். மண்டையோட்டின் ஒரு பகுதியைப் பெயர்த்து எடுத்து அறுவை சிகிச்சை செய்திருந்தனர். கண்கள் அவ்வப்போது தன்னிச்சையாக திறந்து மூடும், கைகால்களும் அவ்வப்போது தன்னிச்சையாக அசையும். சளியடைத்த மாரை ஒரு சக்ஷன் இயந்திரம் சுத்திகரித்துக் கொண்டிருந்தது.  உணவு நேராகக் குடலுக்குள் செலுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. வெளிறிய , அந்த ஈர்குச்சி தேகத்தின் குத்திட்ட கண்களும், தலையில் ஓடில்லாத இடத்தில் குழிந்த பள்ளமும் பல இரவுகளின் கனவுகளைக் கலைத்திருக்கின்றன. 

அவன் இன்னும் மரணிக்கவில்லை. என்றேனும் பழையபடி கண்விழிக்கக்கூடும் என்று அந்த குடும்பம் நம்பிக்கொண்டிருந்தது. அத்தனை வைத்தியமும் பொய்த்த நிலையில் ஆயுர்வேதம் நோக்கி வந்திருந்தார்கள். தினமும் காலை நானும் என் நண்பனும் அங்கு செல்வோம். அவர்களுக்கு ஆறுதல் வார்த்தைகளை மட்டுமே எங்களால் கொடுக்க முடிந்தது. பதினைந்து நாள் சிகிச்சை கழிந்த பின்னர்,  போதுமென்று நிறுத்திக்கொண்டார்கள். அதற்கு பின் பதினைந்து நாட்களில், வாசுதேவன் மரணமடைந்துவிட்டார் எனும் செய்தி கிடைத்தது.  உணர்வற்ற வெறும் ஓலம் மட்டுமே அவ்வப்போது வெளிவரும் வாசுதேவன் மெல்ல மானுட அடையாளங்களை இழந்திருந்தான்.  அவன்தான் நான் கண்ட கிரேகர் சம்சா.

அக்பர் சாஸ்திரி - தி. ஜானகிராமன்

சிறப்பு  பதிவர் : மாதவ சோமன்.

தி.ஜா. வாரத்தில் நேற்று பைராகி கோயமுத்தூர் பவபூதி பற்றி எழுதியதில் இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்டிருந்தார்:

"ஒரு படைப்பைப் பற்றி எழுதி என்னவாகப்போகிறது? ஏனோ வேஷம் கட்டின நடிகர்களாட்டம் சில மனிதர்கள் வருவதும் பேசுவதும், மூக்கைச் சிந்துவதும், கோவப்பட்டு கத்துவதும் - ஏதோ சினிமா போல நடிப்புதானே? நமக்கும் பொழுது போக ஐந்தாறு பக்கங்களில் அவர்களை எல்லாம் உலவவிட்டு கதைபண்ணிவிட்டுப் செல்பவர்தானே எழுத்தாளர்?"

ஆனால் பார்த்தீர்களேயானால், சில கதைகளை வாசிக்கையில் அதில் உலா வரும் கதாபாத்திரங்களின் குணாதிசயங்கள் நாம் நேரில் சந்திக்கும் சிலரின் குணாதிசயங்களை ஒத்தே இருக்கின்றது என்பது தெரியும். பெரும்பாலான நேரங்களில் அந்தக் கதைகள் நம் மனதோடு ஒட்டிவிட அதுவே காரணமாகவும் அமைந்து விடுகிறது. தி.ஜானகிராமனின் அக்பர் சாஸ்திரி'யின் நாயகரான கோவிந்த சாஸ்திரி அப்படிப்பட்டவர் எனக்கு.

இவான் - விளதீமிர் பகமோலவ்

பெயர்                         : இவான்
ஆசிரியர்                    : விளதீமிர் பகமோலவ்
தமிழில்                      : நா. முகம்மது செரீபு எம்.ஏ
பதிப்பகம்                   : ராதுகா பதிப்பகம், மாஸ்கோ-ரஷ்யா

பத்துப் பதினோரு வயசில் நாம என்ன செஞ்சு இருப்போம்? ஸ்கூலுக்கு போவோம்; விளையாடுவோம்; எதோ முடிஞ்சா கொஞ்சம் படிப்போம். நான் சொல்றது பத்து, பதினஞ்சு வருஷம் முன்னாடி. இப்பத் தான் எல்லோரும் ஸ்கூல் முடிஞ்சா டியூஷன், ஸ்கூலுக்கும் டியூஷனுக்கும் நடுவுல ஒரு கிளாஸ், டியூஷன் முடிஞ்சு ஹிந்தி கிளாஸ், இப்படி வகை வகையா அனுப்பறாங்க. நான் எல்லாம் ஸ்கூல் முடிஞ்சு வந்தா ஸ்கூல் பையை ஒரு ஓரம் தூக்கி வீசிட்டு இருட்டற வரை விளையாடுவேன். கவலையே இல்லாத வாழ்க்கை.  

                                   

கோயம்புத்தூர்ப் பவபூதி - தி.ஜானகிராமன்

தி.ஜா வாரத்தில் அவரது படைப்புகளைப் பற்றி எழுத வேண்டும் எனும் முடிவை ஆம்னிபஸ் நண்பர்கள் சொன்னபோது சந்தோஷம் அடைந்தவன் எழுத ஆரம்பித்தபின் குழப்பத்தில் ஆழ்ந்துவிட்டேன். என்னவென்று எழுதுவது? தி.ஜா எனும் எழுத்தாளரின் கதைகளைப் பற்றி மட்டுமல்ல, எந்தொரு கதையைப் பற்றியும் என்ன எழுதுவது. ஏதோ கதையென அவர்கள் எழுதியதை நாமும் படித்துப் பிடிக்கிறதா இல்லையாவென முடிபுகளை முழங்கும்போது கதைகளுக்கு ஏதாவது ஆகிவிடுகிறதா என்ன? இல்லை எழுத்தாளர்கள் திருப்தி அடைந்துவிடுவார்களா? எப்போதோ எழுதிய கதைகள் கிணற்றில் கல்லெனப் புத்தகங்களிலும், இணையத்திலும் தேமேவெனக் கிடக்கின்றன.

ஒரு படைப்பைப் பற்றி எழுதி என்னவாகப்போகிறது? ஏனோ வேஷம் கட்டின நடிகர்களாட்டம் சில மனிதர்கள் வருவதும் பேசுவதும் மூக்கைச் சிந்துவதும் கோவப்பட்டு கத்துவதும் ஏதோ சினிமா போல நடிப்புதானே? நமக்கும் பொழுது போக ஐந்தாறு பக்கங்களில் அவர்களை எல்லாம் உலவவிட்டு கதைபண்ணிவிட்டுப் செல்பவர் தானே எழுத்தாளர்?

இதற்குமேல் ரசித்த கதையைப் பற்றிப் பேசும்போது கதையை விளக்கமாகச் சொல்லக்கூடாது, தான் படித்துத் தெரிந்துகொள்வதுக்கு முன்னாடி முந்திரிக்கொட்டையாட்டம் முழுக்கதையையும் சொல்லணுமா என நண்பர் எரிச்சல் பட்டார்.  கும்பமுனி போல சிலருக்கு சட்டென கோபம் வந்துவிடுகிறது பாருங்கள்  - `இதெல்லாம் என்ன ரசனை விமர்சனமா, நல்லாயிருக்கு நல்லாயில்லைனு சொல்லிவிட்டு போவியா. நாலு பக்கக் கதைக்கு முழு கதையுமே சொல்லி நாற்பது பக்க விமர்சனம்` என அலுத்துக்கொண்டார்.

அந்தமான் சிறை அல்லது இருட்டு உலகம் by என்.சொக்கன்

”புழல் ஜெயிலுக்குப் போயிடப் போறே”, என்ற மிரட்டல் இன்றைய காலகட்டத்தில் நம்மவர்களிடையே சகஜமாக இருக்கிறது. புழல் ஜெயிலுக்கு முன் இந்த மிரட்டலுக்கு நம்மவர்கள் வாயில் வந்து விழுந்தது “வேலூர் ஜெயில் ”.  இவை இரண்டும் நம்மவர்களைப் பொருத்தவரை “ஃபேமஸ் ஜெயில்கள்”. அதுபோல ஆங்கிலேயர்கள் காலத்தில் பிரபலமான ஒன்று “அந்தமான் ஜெயில்”. ஒரு “மிரட்டல்” சிறை.

அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள். உலக வரைபடத்தில் மியான்மருக்கும், மலேசியாவுக்கும் பக்கத்தில் இருந்தாலும் இவை இந்தியாவின் பகுதிகள் என்பது நாம் அறிந்த விஷயம். சோழர் காலத்தில் கங்கை கொண்ட ராஜேந்திர சோழன் இந்தத் தீவுகளின் மேல் படையெடுத்து வென்ற சரித்திரமெல்லாம் இருக்கின்றது.

அந்தமான் செல்லுலார் சிறை - இந்தத் தீவுகளில் உள்ள ஒரு தேசிய நினைவுச் சின்னம். இங்கே உயிர் நீத்த தியாகிகளின் நினைவாக ஒரு நினைவுத் தூணும் இங்கே இருக்கிறது. சுற்றுலாப் பயணிகள் அனைவரும் தவறாமல் போய் பார்க்கும் ஒரு இடம். கைதிகளின் தகவல்கள், சிலைகள், அருங்காட்சியகம், தூக்கு மேடை, புகைப்படக் கண்காட்சி - ஆகிய அனைத்தும் இங்கு பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. 

ஆனால், இவற்றின் பின்னால் உள்ள வரலாறு எப்படிப்பட்டது? சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள், கைதிகள் போன்றோர் இந்தத் தீவுகளில், சிறையில் எப்படியெல்லாம் துன்புறுத்தப்பட்டனர், சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர் என்கிற இருநூறு ஆண்டு வரலாற்றை சொக்கனின் இந்தப் புத்தகத்தில் படிக்கலாம்.

1789ம் ஆண்டு முதல்முதலாய் இந்தத் தீவுகளில் நம்மால் வசிக்க முடியுமா என்று பார்க்க வந்த ஆங்கிலேயர்கள் முதல், இந்திய சுதந்தரப் போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாய், 1937ல் இங்கு இருந்த கைதிகள் செய்த 36 நாள் போராட்டம் வரை, பற்பல சம்பவங்கள், திருப்பங்கள் மற்றும் இங்கே அரங்கேறிய கொடூரங்களை இந்தப் புத்தகத்திலிருந்து தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

இங்கிருந்த கைதிகளின் விடுதலைக்காக காந்தியடிகள், இரவீந்திரநாத் தாகூர் முதல் பல தேசியத் தலைவர்கள் பல நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளனர். நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் இங்கு நேரடியாகவே வந்து சிறையை பார்வையிட்டிருக்கிறார். இவர்கள் அனைவரும் தொடர்ந்து பாடுபட்டதால், 1937 முதல் இங்கிருந்த அரசியல் கைதிகள் படிப்படியாக வெளியேற்றப்பட்டு இந்தியாவில் மற்ற சிறைகளில் அடைக்கப்பட்டனர். தீவையே காலி செய்யும் நிலைமைக்கு ஆங்கிலேயர் வந்தனர்.

1897ல் கட்டப்பட்டு, 1906 முதல் கைதிகளை அடைக்கத் தொடங்கிய இந்த செல்லுலார் சிறை 700 அறைகள் (செல்கள்) கொண்டது. அறைக்குள் இருபுறமும் கனமான முழுச் சுவர்கள். ஓரளவுக்கு வெளிச்சம் தரும் ஒரு சிறிய ஜன்னல். ஒருவர் கூட படுக்கமுடியாத அளவிற்கு ஒரு சிறிய கட்டில். இதுதான் அந்தமான் ஜெயில்.

ஒரு நாளைக்கு 12 மணி நேரம் வேலை என்றால், பாக்கி 12மணி நேரம் இதுதான் கைதிகளுக்கு தனிமைச் சிறை. அவர்களுக்கு கொடுக்கும் வேலைகள் எப்படிப்பட்டது? தேங்காயிலிருந்து நார் உரிப்பது, கயிறு திரிப்பது, செக்கிழுத்து கொப்பரைத் தேங்காயிலிருந்து எண்ணெய் எடுப்பது - இவை படிப்பதற்கு சுலபமாக இருந்தாலும், இந்தக் கொடுமைகளின் விளைவாக பல கைதிகள் தற்கொலை செய்துள்ளார்கள், பலருக்கு மனநிலை பாதிக்கப்பட்டது என்று படிக்கும்போது அதிர்ச்சியாக இருக்கிறது.

சிறையில் சாப்பாடாவது நன்றாக இருக்குமா என்றால் அதுவும் கிடையாது. இந்துக்களுக்கு, இஸ்லாமியர்களுக்கு என இரு சமையலறைகள் இருந்தாலும் மெனு ஒன்றேதான் - வெந்தும் வேகாத சப்பாத்தி, சாதம், பருப்பு & பொரியல்.

எந்த வகைக் கைதிகள் இங்கே அனுப்பப்பட்டனர்? முதலில் ஆயுள் தண்டனை பெற்றவர்களை மட்டுமே அனுப்பி வந்தனர். 1857 முதல் சுதந்திரப் போருக்குப் பிறகு இந்தியா முழுவதும் அங்கங்கே போராட்டங்கள் துவங்கிவிட்டன. அரசியல் கைதிகள் அதிகமாகி விட்டனர். இவர்களுக்கு சரியானபடி தண்டனை வழங்கினால்தான் மற்றவர்கள் பயப்படுவார்கள் என்று எண்ணி, 1909ல் ஆயுள் தண்டனை பெற்றவர்கள் மட்டுமல்ல, எந்த வகைக் கைதிகளானாலும் சரி, அந்தமானுக்கு அனுப்பலாம் என்று ஆணை பிறப்பித்தனர்.

முக்கியமான கைதிகள் சிலரைப் பற்றிய குறிப்புகள் புத்தகத்தில் உள்ளது. சாவர்க்கர் சகோதரர்கள், ஆங்கிலேய வைஸ்ராய் மாயோ பிரபுவை கொன்ற ஷேர் அலி, கடுமையான தண்டனைக்குப் பயந்து தற்கொலை செய்துகொண்ட இந்து பூஷன் ஆகியோரைப் பற்றியும், அங்கு பணிபுரிந்து கொண்டு கைதிகளுக்கு அயராது மருத்துவம் பார்த்த டாக்டர் திவான் சிங் பற்றியும் விரிவாக எடுத்துச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

சிறையின் அமைப்பு, ஆங்கிலேய அதிகாரிகள், கைதிகளை கொடுமைப்படுத்தும் தண்டனை விவரங்கள் ஆகிய இன்னும் பல விஷயங்களை இந்தப் புத்தகத்திலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்த செல்லுலார் சிறையில் மிகக் கொடூரமான நிலையில் துன்புறுத்தப்பட்டும் இந்திய சுதந்தரப் போராட்டத்திற்கு பாடுபட்டவர்களைப் பற்றி அனைவரும் தெரிந்து கொள்வது மிகவும் அவசியம்.

***
 அந்தமான் சிறை அல்லது இருட்டு உலகம் - என்.சொக்கன்
பக்கங்கள்: 152 / விலை: ரூ.100
கிழக்கு பதிப்பகம்.
இணையம் மூலம் வாங்க: கிழக்கு

துணை - தி.ஜானகிராமன்

- சிறப்புப் பதிவர்: சிவா கிருஷ்ணமூர்த்தி

"துணை" என்ற திரு. தி.ஜானகிராமன் அவர்களின் சிறுகதை, 1950ல் மணிக்கொடி இதழில் வந்தது. ஐந்தினைப் பதிப்பகம் வெளியீட்டான தி.ஜானகிராமன் படைப்புகள் சிறுகதைகள் தொகுதி-1ல் உள்ளது. நுட்பமான நகைச்சுவைக்கு ஒரு நல்ல உதாரணமாக இந்தக் கதையை தைரியமாகச் சொல்லலாம்.

 வீட்டிற்குள் வரும் கதைசொல்லி அப்பாவுடன் ஒரு தாத்தா ஊஞ்சலில் உட்கார்ந்திருப்பதைப் பார்க்கிறார்.

 தாத்தாவின் பெயர் சின்னக்குழந்தை, வயது எழுபத்தொன்பது.

 அவரை மஸ்டர் டே என்ற வருடத்தில் ஒரு நாள் பென்ஷன் ஆபிஸில் முகத்தைக் காட்டுவதற்காக பத்திரமாய் அழைத்துச் செல்லும் வேலை கதைசொல்லிக்கு வருகிறது சின்னக்குழந்தையை மட்டுமல்ல அவரது தகப்பனார் லேடிகிழவரையும் (லேடி கிழவரின் வயது தொண்ணுற்று எட்டு!).

 அப்பா நன்றாக இருக்கிறாரா என்ற கேள்விக்கு சின்னக்குழந்தை பதிலளிப்பதாகத் தொடங்கும் கதை, லேடி கிழவர் ஆஸ்துமாவினால் படும் சிரமத்தையும் (ஒரு ஐம்பது அல்லது அறுபது வயதுக்காரருக்கு பொருந்தும்) அதையொட்டிய 'அந்தக்கால` விவரணைகளையும் பேசி ஒரு மெல்லிய புன்னகையோடு விரிகிறது.

நன்றி: http://abedheen.wordpress.com

ஈஸியா எழுதலாம் வெண்பா - இலவசக் கொத்தனார்

- சிறப்புப் பதிவர் : P. சங்கர்

இந்த நூலைப் பற்றி ஒரே வார்த்தையில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் "பிரமாதம்".  எளிய தமிழில் இத்துணை அழகாய் என் தமிழாசிரியர்கள் கூட இலக்கண வகுப்பு எடுக்கவில்லை. பள்ளி நாட்களில் இந்த நூல் என் கையில் கிடைத்திருந்தால் தமிழ் தேர்வுகளில் வெண்பாவை எழுதித் தள்ளி இருப்பேன். அவ்வயதில் இலக்கியம் படைக்க நிறைய ஊக்கிகள் வேறு இருந்தன, இந்த நூல் அப்போது கிடைக்கவில்லையே என்று ஒரே வருத்தமாக உள்ளது.

நூலில் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது, ஒவ்வொரு அத்தியாய முடிவிலும், இதுவரை என்னென்ன சொல்லப்பட்டதோ அதனைச் சுருக்கமாய், வரிசைப்படுத்திக் கூறுவது. இது மிக மிக பயனுள்ளதாய் இருந்தது. தளை தட்டல் பற்றி படிக்கும் போது மோனை பற்றி படித்ததை மறக்க வேண்டாம், மீண்டும் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளலாம் என்பதைப் போல.

வெறும் இலக்கண நூலைப் போல மொக்கையைச் செல்லாமல், ஒரு கதை போல சில மாந்தர்களை இடையில் புகுத்தி, ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் ஒரு காட்சியை மனக்கண் முன் நிறுத்திய விதம் மிக அருமையாக இருந்தது. இரண்டு ஆசிரியர்கள் பேசிக் கொள்வதையும், குடும்பத்தினர் பேசிக் கொள்வதையும் என் மனத்தினுள் நான் காட்சிப்படுத்திப் பார்க்கும்படி இருந்தது மிகவும் வசதியாக இருந்தது. இத்தகைய ஓட்டமும், காட்சிப்படுத்தலும் இல்லாவிடில் சீக்கிரமே தூக்கம் வந்து விடும் (பாடப் புத்தகம் போல). ஆனாலும் ஒரு காதல் காட்சி வைத்திருந்திருக்கலாம். வேறு சிலர் குத்துப்பாட்டு, ரவுடியிடம் பன்ச்டயலாக் என்று வேறு சில காட்சிகளை விரும்பலாம்.

 

உயிர்த்தேன் - தி.ஜானகிராமன்

சிறப்புப் பதிவர்:  சந்தியா 

 உள்ளூர் நூலகத்தில் சில சமயம் நல்ல புத்தகங்கள் கிடைக்கும்;அவற்றை ரமணி  சந்திரன், அனுராதா ரமணனோடு அம்மா பெரிய மனது பண்ணி வீட்டுக்கு எடுத்து வருவார். அப்படித்தான் தி.ஜானகிராமனின் 'உயிர்த்தேன்' வீட்டுக்குள் வந்தது.

 தி.ஜாவை முதன்முதலில் செம்பருத்தியில் ஆரம்பித்தது, அப்போது அந்த எழுத்து போர் அடித்தது. மெதுவான விவரணை, அந்தக்கால உலகம் இரண்டும் சேர்ந்து பாதியிலேயே விட்டு விட்டேன். பின்னர் ஒரு முறை ஆனந்த விகடனில் வந்த ஸ்டெல்லா புரூஸின் உறவுக்காரப் பெண் (பெயர் மறந்துவிட்டது) எழுதிய நாவலில் தி.ஜாவின் ‘அன்பே ஆரமுதே’வை சிலாகித்திருப்பார். அதனால் அதையும் வாசித்தேன். அதுவுமே மேற்குறிப்பிட்ட காரணங்களால் அவ்வளவு ரசிக்கமுடியவில்லை. ஒரு நீண்ட இடைவேளைக்குப்பிறகு தி.ஜாவின் ‘முத்துகள் பத்து’ படித்து, பத்துமே பிடித்தது. அதனாலேயே ஆர்வத்துடன் உயிர்த்தேனை எடுத்தேன், முடிக்கும்வரையும் அந்த ஈர்ப்பு கலையவில்லை.